04-04-2011 - Snowboarden, Nieuws

Column: Vooruitgang… of Achteruitgang?

Ik heb de afgelopen jaren eigenlijk een beetje stilgestaan wat betreft de ontwikkelingen qua snowboardhardware. Ondanks dat ik middenin de snowboard-scene zat had ik nooit één van de nieuwere modellen gereden, laat staan een rocker. Afgelopen winter stond ik ineens midden in al dit geweld van technologisch vernuft. Op de Taste-testweek ging een wereld voor me open. Tegenwoordig kan je beter gaan waterpoloën als je geen ‘Combat camber’, ‘Chillydog continious rocker’, ‘Dual degressive sidecuts’, ‘Harshmellow dampening’ en ‘B-Lite laminaat’ in je board heb zitten. De boardbouwers hebben absoluut niet stilgezeten en de nieuwe planken rijden beter dan ooit. Wat een vooruitgang!

Tekst: Jody Koenders
Foto: Michiel Rotgans

Datzelfde kan ik over de rijders zeggen, die hebben ook niet stilgezeten en ook zij rijden beter dan ooit. Tegenwoordig gaat het niet meer om 900’s of 1080’s. Double-corks en 1260’s is wat de klok slaat. Alles wordt groter en heftiger, we willen allemaal progressie zien, er moeten nieuwe barrières veroverd worden. De keerzijde van dit verhaal is dat de klappen ook heftiger worden, helaas kan ik daar over meepraten. Laatst op NBC zag ik een filmpje van Kevin Pearce, die voor het eerst werd geïnterviewd sinds een heftige crash tijdens één van zijn trainingen in de aanloop naar de Olympische Spelen. Tijdens het maken van een double-cork kwam hij ten val en hij raakte de koping van de halfpipe net onder de rand waar zijn helm begon. Hij lag weken op de intensive care met een ernstige hersenbeschadiging. Wie had dat ooit kunnen geloven, één van de aller-, allerbeste boarders van de afgelopen jaren? Tijdens het interview praatte Kevin erg sloom en je zag een onbalans in zijn bewegingen. Erg confronterend, misschien schrok ik omdat ik het zelf herkende. Staat dit onze jonge talenten die de sport pushen te wachten? Dit is toch achteruitgang?

Van al mijn hobby’s blijft snowboarden toch wel de belangrijkste. Voor mijn persoonlijke vooruitgang hoef ik geen technische tricks meer te doen. Rijden met vrienden, freeriden door de poeder en plezier maken zorgen voor mijn persoonlijke progressie. ‘Harshmellow dampening’ en ‘B-Lite laminaat’ zorgen voor snowboards waarop het leuker is om te rijden maar de echte vooruitgang boek je toch zelf.

De vooruitgang van het Nederlandse snowboardniveau laat ik maar over aan de nieuwe pioniers van ons kik-kerlandje zoals Dimi de Jong, Cheryl Maas, Steef van der Meer en Dolf van der Wal. Die boeken progressie voor zichzelf en ook een klein beetje voor mij. Tegelijkertijd kan deze oude rot het niet laten om te zeggen: kinders, pas wel een beetje goed op jezelf.

Jody Koenders was één van de betere Nederlandse snowboarders van de vorige generatie. Nadat hij zijn carrière als professioneel atleet door een zwaar ongeluk vroegtijdig moest beëindigen, werkte hij vier jaar in de snowboardbranche als teammanager van het internationale Protest-team.

 van