De slag om Domburg – 2025
Sinds 2016 is De Slag Om Domburg hét wave-event aan de Zeeuwse kust. Alleen bij brute condities – minimaal 30 knopen uit ZZW tot WZW – gaat de wedstrijd door. Na vier edities tussen 2016 en 2019 bleef het jarenlang stil: geen storm die zwaar genoeg was. Afgelopen september was het eindelijk weer raak. Lokale helden en nationale toppers doken samen de branding in om te strijden om de felbegeerde trofee.
Woord Patrick van Iersel
Beeld Rinaldo Lokers/ZeeuwsePixels, Patrick van Iersel, Shoreline Photography
Eind augustus trekt ex-orkaan Erin in de richting van Europa. De eerste tekenen van de herfst kondigen zich aan, maar helaas voor de Nederlandse windsurfers krijgen alleen Ierland en Frankrijk de volle laag. Op 9 september volgt een herkansing, als de straalstroom vol op Nederland komt te staan. Als de voorspelling de volgende dagen fier overeind blijft, loopt de stoke op de socials flink op. Zou het?
Op vrijdag 12 september geeft de organisatie groen licht voor de vijfde editie van De Slag. Het draaiboek gaat uit de kast en de organisatie is in rep en roer om het evenement neer te zetten. Er wordt een jurybus geregeld, Duotone komt met een aanhanger en ook de cateringcamper mag uit de stalling. Mocht het gaan regenen, dan is er in ieder geval plaats om te schuilen.
Het hele weekend blijft de voorspelling staan. Alle weerdiensten waarschuwen voor zeer onstuimig weer voor maandag 15 september. Wij zien alleen maar mooie cijfers: 30-35 knopen uit westzuidwest en als toetje ook nog zon en 16 tot 18 graden! Haast te mooi om waar te zijn.
Verkeerde mosselen
Maandagochtend gaat bij iedereen al vroeg de wekker. De wind suist door de straten. Zou het net zo episch worden als in 2016, met brute omstandigheden waarin de deelnemers soms hun zeil niet eens dicht kregen? In de appgroep van het event een berichtje van Jordy van der Panne: ‘Kan iemand wat norit meenemen please? Verkeerde mosselen gisterenavond hier in Dishoek.’ Dat begint alvast goed.
Op de spot staat een harde tot stormachtige wind. Met hoog water rollen er lekkere golven binnen en, ook niet verkeerd: het is droog. Op het strand ontstaat de vertrouwde DSOD-drukte. De jurybus wordt ingericht, deelnemers melden zich bij de inschrijfbalie en overal zie je surfers in de weer met hun kleinste zeiltjes.
Om half tien verzamelen de ietwat nerveuze deelnemers zich voor de skippers meeting. Er zal worden gevaren in heats van een twaalf minuten met drie minuten transitietijd, waarbij twee sprongen en twee golfritten werden geteld. Door het dingle-format lig je er na verlies niet gelijk uit, maar krijg je bij verlies in de eerste ronde de kans je terug te knokken via een tussenronde. Op die manier krijgt iedereen maximale tijd op het water.
Spektakel
Om tien uur trappen de eerste vier man de Slag Om Domburg officieel af. De wind speelt even een spelletje, maar trekt al snel flink aan. Binnen no-time staan de eerste deelnemers overpowered op het water. Publiek en jury krijgen meteen dikke actie voorgeschoteld: hoge forwards en backloops, strakke golfritten en stevige wasgangen. Het spektakel is begonnen. Naarmate het tij afloopt, worden de golven lager en rommeliger, maar de lip wordt nog steeds regelmatig hard geraakt.
Na het middaguur, met opkomend tij, worden de golven cleaner en hoger – twee meter plus is geen uitzondering. Ook de sprongen worden hoger en de trukendoos op de golven wordt flink opengetrokken.
Uitblinkers zijn er genoeg. Kevin Mevissen laat zien dat hij nog altijd tot de beste wavers van ons land behoort, al zit het hem niet mee: bij een vlak gelande pushloop raakt hij geblesseerd en is zijn Slag abrupt voorbij. Remy Käller scoort dikke punten met zijn oldskool cheeserolls, terwijl kersverse vader Robby de Wit misschien wat vermoeider is dan normaal, maar in meerdere heats bewijst dat hij nog steeds de daddy is.
Ondanks zijn hekel aan harde wind – en een korte nacht – landt Jonas Handekyn frontside 360s bij de vleet, waaronder eentje een goeie meter boven de lip. Mas Jonker toont zich allround in al zijn moves; Ingmar Daldorf – onlangs nog als negende geëindigd in de Slalom X-rankings van de PWA – laat met mooie golfritten zien dat slalom en wave elkaar niet in de weg hoeven te zitten. Wout Burman toont zijn ruime arsenaal aan sprongen en Jurjen Perdok en Bart de Vries springen eruit qua hoogte. Helaas voor Bart is dat vaak ook letterlijk, aangezien hij zijn hoogste stalled forwards telkens net voor of na zijn heat springt.
Tandje erbij
De finale gaat uiteindelijk tussen Remko de Zeeuw, Oosterbuur Henri Kolberg, Wijk aan Zee-local Jordy van der Panne en Pim van der Borgt, die een thuiswedstrijd vaart. De golven rollen hoog binnen, de stroming is sterk en als op afspraak doet de wind er nog een tandje bij. De storm is een feit, en met zeilmaten rond de 3,0 is het echt overleven op het water. Henri: ‘De finale duurde 20 minuten en in de eerste 17 had ik maar één backloop op de scorecard gezet, die ik met moeite landde. Verder lukte er niks – ik had zelfs moeite om rechtuit te varen! Het was gewoon nét iets te veel om echt controle te houden.’
Ook local Pim voelt aan zijn water dat de finale zwaar wordt. ‘Jordy gooide er de hele dag al hoge, stijlvolle backies uit en maakte radicale golfritten. Ook Henri was ziek goed bezig en constant aan het varen. Remko voer ook heel sterk en constant, met mooie backloops en golfritten. Kortom: werk aan de winkel.’
Remko heeft zijn handen vol met een 3,7-zeil. ‘Het was wel echt heftige wind. Achteraf was mijn 3,2 denk ik beter geweest, al was het met de dikke golven en sterke stroming bij hoog water ook wel lekker om wat meer power te hebben en makkelijker upwind te komen.’
World Cup-waardig
In stormachtige omstandigheden strijden de vier finalisten om het podium. Hoge forwards, extreem hoge backloops die kurkdroog worden geland, wave 360’s, dikke aerials – het volledige gamma aan moves dat je normaal alleen in de World Cup ziet, wordt in Domburg op het water gelegd. Het massaal aanwezige publiek geniet – er wordt aangemoedigd, geholpen, gejuicht, maar vooral met bewondering gekeken naar de strijders in de branding.
Jordy van der Panne zit er al de hele dag goed in, maar voelt in de finale dat de tank leeg is – de verkeerde mossel breekt hem op. ‘Ik voer de hele dag met 3,3 constant op het randje, maar in de finale was mijn pijpje echt leeg – ik was echt te overpowered. Na een paar harde crashes was ik uit mijn ritme en durfde ik niet meer vol te gaan. Jammer, want er had meer ingezeten. Maar geen excuus – de rest ging nog volle bak. Ik ben gewoon net even wat ouder dan die jonge gasten, dus all good. Goeie vibes en alleen maar liefde naar die mannen. En naar het event en de organisatie; Domburg is echt een toffe spot, daar moeten we vaker naartoe.’
Als de rook optrekt, is het Henri Kolberg die er met de eer vandoor gaat – voor Pim en Remko. Hij knokt zich in de slotminuten naar de winst en is zichtbaar blij. ‘Wat een event! Supergoed georganiseerd, door gepassioneerde windsurfers, en ze vonden het ook nog eens leuk dat er Duitsers bij waren. De spot in Domburg is lastig als je er nog nooit hebt gevaren, met veel stroming – zeker als het zo hard waait als tijdens de Slag. De eerste plaats was dan ook een heel mooi einde van een gave dag!’
De Slag leeft
Na de prijsuitreiking volgt wat hoort bij een geslaagde Slag: pizza, bier en sterke verhalen in Kafe Domburg. De sfeer is relaxed, de armen zijn moe maar de glimlachen breed. Het oordeel is helder: De Slag leeft. Vanaf 1 september 2026 gaat het venster weer open – wachten op die ene najaarsstorm met minimaal dertig knopen uit zuidzuidwest tot westzuidwest.
PrijzenSlag
De DSOD-aamoedigingsprijs ging dit jaar naar Adriaan van der Kooij, een ouwe rot die al sinds 1990 meedraait en ooit met een fietskarretje van Nederland naar Gran Canaria fietste. Jarenlang voer hij met materiaal dat vaker kapot was dan heel – een rol ducttape hield zijn jaren tachtig-materiaal bij elkaar. Het was dan ook niet meer dan passend dat deze gepassioneerde windsurfer een gloednieuwe Duotone Super Hero 3,7 mee naar huis mocht nemen, die hij de volgende dag meteen kon gebruiken nadat hij zijn ouwe trouwe zeiltje kapot had gevaren.
Remy Käller viel op doordat hij in zijn heat een megahoge cheeseroll sprong, waarmee hij niet alleen de aandacht trok van het publiek maar ook van de jury. Hij won de Sick Trick-hoodie en het bijpassende T-shirt.
De Pechprijs ging naar Tonny Hooftman, die het presteerde om als local in de paalhoofden te geraken en er met een versnipperd zeil weer uit te komen.
Voor meer beeldmateriaal en de volledige uitslag ga je naar deslagomdomburg.nl.
Ga voor de video over de slag om Domburg naar OmroepZeeland.nl
Wil je op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes? Volg ons dan op Instagram en Facebook! Vergeet ook niet de nieuwste editie van Motion Windsurf Magazine 2025 te bestellen. Benieuwd naar boeiende en interessante blogberichten over windsurfen? Klik hier! Wilt u ook graag abonnee worden van onze Motion Windsurf Magazine? Klik dan hier.
