Ide vs the unknown
Guava Ace
Catalaans ..
De nieuwe racemachine van het Catalaanse, gravel-only, merk: Guava. En waar wordt een fiets die gemaakt is voor wedstrijden getest? Juist, in de koers. Ik test de nieuwe Guava Ace in de Traka 360!
Guava is een jong merk dat gravelfietsen maakt, waar volgens hen alle leuke vormen van fietsen samenkomen. Gebaseerd in Barcelona en met meer dan 25 jaar ervaring in de fietsindustrie is er de nodige ervaring in huis, en dat blijkt. De Guava is een goed uitgedachte gravelfiets, met een licht en stijf frame, een enorm handig en strak vormgegeven stuur en een clearance van 54 mm is er ruimte voor het nodige comfort en grip.
Ik krijg een fiets mee in de maat medium met een 100 mm stuurpen. Op aanraden van Scimm, een app die een digitale bodyscan maakt en samen met nog wat gegevens de framemaat, stuurpen en stuurbreedte bepaald. Wat direct opvalt aan de fiets is de vrolijke kleur, maar ook het stuur. Het ziet eruit als een one piece cockpit maar het is wel degelijk (en heel simpel) te veranderen naar verschillende lengtes stuurpen door een slim ontwerp. In de maten 60, 80, 100 en 120 mm en breedtes van 400 en 420 mm is er genoeg te kiezen. Het stuur flared in de drops met 16 graden waardoor hij nog iets breder valt, wat de rijervaring op gravel alleen maar beter maakt.
De fiets is beschikbaar in 5 maten van XS tot XL om zelfs de kleinste rijders te voorzien van een goed passende fiets. Guava is een merk dat direct aan consumenten levert en probeert met de samenwerking met Scimm het gissen van je maat en afstelling op te lossen. Je fiets wordt voor elke klant in 1 van de 12 kleuren gespoten en afgemonteerd met een Shimano GRX-, SRAM Force- of Red-groepset. Ondanks dat dit allemaal 1x groepsets zijn is er toch de mogelijkheid om een voorderailleur te monteren.
De carbon wielen komen van Volte, een zustermerk, zodat ze ook daar de uitstraling en dimensies kunnen bepalen. Met een interne breedte van 29mm en een diepte van 38mm is het een redelijk moderne gravel wielset, al heb ik al met gravelwielen gereden met een interne breedte van 32, om over de nieuwe Enve’s nog maar niet te spreken. Ze worden handgespaakt met Sapim spaken en een eigen naaf.
Traka 360
Ik ga om 06:10 ’s ochtends van start op een lavendelkleurige fiets voor een wedstrijd van 325km: mijn langste koers ooit. Uiteindelijk doe ik er 10:29 over. Na een start met heel wat rookie mistakes voor mijn eerste “ultra” race kom ik in een uitgedunde groep die rijdt voor plek 3.
De fiets komt de klimmen goed over, de geometrie bevalt me, redelijk agressief voor een gravelfiets. In de afdalingen, waar we over rotsig terrein naar beneden vliegen, voel ik me veilig. Misschien iets te veilig, ik rijd lek en beland in een achtervolgende groep met legends in de long distance races als Lachlan Morton.
Door de juiste wielbasis en head angle is de fiets stabiel maar stuurt hij wel exact waar ik heen wil zonder nerveus te worden. Hij rijdt strak en elke pedaalslag voelt alsof er geen enkele watt verloren gaat. De stijfheid van het frame en stuur is te voelen, gelukkig heb ik 50mm banden die me het nodige comfort geven.
Na 8 uur op de fiets begin ik toch mijn polsen en rug te voelen. We rijden goed door met een kleiner groepje en rapen de ene na de andere renner op van wie de motor niet groot genoeg blijkt voor deze absurde afstand. Ondanks een niet zo serieuze trainingsaanpak dit jaar profiteer ik van mijn 6 jaar in de WorldTour en strijd ik mezelf naar een 17e plek.
De Ace heeft zichzelf ook bewezen met Ben Perry, gravelprof voor het merk, hij wordt 4e in de Traka 360. Eveneens heeft Ben de nodige inbreng gehad om het merk naar een hoger niveau te tillen. De Spot, Guava’s voorganger, was een meer tourgerelateerde fiets met veel mount plekken, 250-300 gram zwaarder en een iets relaxtere geometrie.
Prijs
Met een prijs van €6.399 voor de Shimano GRX-groepset is het een strak geprijsde fiets, die met zijn looks zeker niet onderdoet voor de concurrentie. De nieuwste gravelfietsen zien we tegenwoordig veel met aerodynamische vormen en ze lijken steeds meer op snelle wegfietsen. Daar heeft Guava expres niet voor gekozen, omdat zij niet van mening zijn dat aero je veel verder helpt in gravel. Zo zien we maar weer dat de winnaar van de Traka niet eens met geïntegreerde kabels rijdt.
De vormen van het frame zijn vrij traditioneel, met hier en daar een mooie scherpe lijn, zoals op de voorvork. Uiteindelijk moet een fiets volgens de eigenaren van Guava ook vooral plezier uitstralen.
Ik sluit de dag af met een voldaan en trots gevoel. Na wat praatjes bij de finish geef ik met pijn in mijn hart de fiets mee aan iemand die de dag erna de Traka 200 ermee zal rijden. Een paar dagen waren wel nodig om van deze helse rit bij te komen, maar niet veel later had ik alweer zin om op de kleurrijke Ace te springen.
Meer lezen? Klik hier!
