Kitesurfen in Namibië
Stormjagen in Namibië
Kitesurfen in Namibië bleek precies zo extreem te zijn als we vooraf hadden gehoopt.55 knopen aflandige wind, geen reddingsboten en sprongen tot bijna 30 meter hoog. Voor nieuwe Slingshot-beelden reisde Kimo Verkerk samen met Zac Adams, Jeremy Burlando, Jacopo Franza en een team van fotografen en filmers naar de ruige kust van Namibië. Het werd een trip vol extreme omstandigheden, spectaculaire sessies en waardevolle tests voor het nieuwste materiaal.
Het plan voor het stormjagen in Namibië
Het was de bedoeling om samen met de big air-teammaatjes Zac Adams, Jeremy Burlando en Jacopo Franza content te maken voor de nieuwe Code NXT V2 en de productvideo die verschijnt wanneer de kite wordt gelanceerd. Kitesurfen in Namibië stond daarbij centraal: we wilden de extreme omstandigheden en het nieuwe materiaal zo goed mogelijk vastleggen.
In Kaapstad hadden we veel onderzoek gedaan naar de spot en naar de wind die we nodig hadden voor kitesurfen in Namibië. Kort na de King of the Air zagen we de perfecte forecast voor Namibië. De omstandigheden zagen er precies uit zoals we hoopten en al snel besloten we ervoor te gaan. Toen hebben we drie dikke 4×4’s gehuurd en zijn we erheen gereden. Het doel was om in vier dagen genoeg beelden te schieten voor kitesurfen in Namibië, zodat we echt konden laten zien wat deze plek zo bijzonder maakt.
Omdat het een memorabele trip zou worden, hebben we ook allemaal extra mensen meegenomen. Slingshot is echt als een familie. Uiteindelijk waren we met 14 personen op deze reis. Ook mijn vriendin Lynn was mee.
We hadden in totaal vier fotografen/filmers mee: Sam Light, Martijn Smeets, Jason Broderick en Elliot Tausscher. Ik hoor Elliot nog zeggen: “Dit is de eerste trip die ik voor 14 personen geboekt heb.”
En dan ook nog eens twaalf uur door de woestijn rijden met zoveel man… Je kunt je voorstellen hoeveel regelwerk het was om dit voor elkaar te krijgen, maar Elliot heeft het gefikst.
Ook de ouders van Jeremy en Jacopo waren mee; die zorgden vooral voor ons en het eten. Verder waren er nog wat andere Slingshot-mensen mee om de sessies te ondersteunen. Uiteindelijk was alles erop gericht om de beste beelden te maken van kitesurfen in Namibië.
Zand, zand en nog meer zand
Namibië is een land waar je alleen kunt komen als je auto goed volgetankt is. Je bent daar echt in the middle of nowhere. Voor kitesurfen in Namibië moet je dan ook goed voorbereid zijn: het is oprecht één grote zandwoestijn.
Het grappigste was dat we tijdens deze trip om de zoveel tijd weer eens vaststonden met de 4×4’s. Dan zag je iedereen alweer kijken: “Oh nee, niet alweer.” Gelukkig waren de Toyota’s zo robuust dat je er steeds weer uit kon rijden.
Er is daar heel weinig beschutting, maar daardoor is er ook van alles te zien. Er lopen enorm veel vossen rond, je ziet de mooiste roofvogels vliegen, maar daarnaast liggen er ook veel skeletten op het strand van dieren die zijn opgegeten en daar vervolgens gewoon blijven liggen. Het geeft de omgeving rond Lüderitz een rauw en bijna onwerkelijk karakter.
De temperatuur was aanzienlijk lager dan in Kaapstad. De lucht was kouder, maar alsnog was het erg droog op het strand, met veel zon. De combinatie van de ruige kust, de woestijn en de harde wind maakt kitesurfen in Namibië zo bijzonder.
Op de spots waar wij terechtkwamen, moest je soms eerst 30 minuten door het zand rijden. Gelukkig hadden we goede 4×4’s om dat te kunnen doen. Juist dat afgelegen karakter maakt kitesurfen in Namibië zo bijzonder: je rijdt uren door de woestijn om uiteindelijk op een plek uit te komen waar bijna niemand komt.
We sliepen in een klein, kleurrijk dorpje genaamd Lüderitz. Het was gewoon even terug naar de basis. Je hebt geen toegang tot internet en bent echt even afgezonderd van de wereld. Voor een trip waarbij alles draait om wind, golven en kitesurfen in Namibië, is dat eigenlijk helemaal niet verkeerd.
Namibië is gelukkig wel een vrij veilig land. We kwamen laat in de avond aan bij ons hostel en toen we de volgende dag wakker werden, bleek dat midden in een township te liggen. In Zuid-Afrika wil je daar meestal liever niet zijn.
De locals zijn superaardig en behulpzaam. We hadden grote Slingshot-stickers op de auto’s zitten. Elke keer als we langsreden, juichten en schreeuwden ze keihard: “Slingshot!” Een mooi contrast met de verlaten omgeving waarin we ons bevonden tijdens deze bijzondere trip voor kitesurfen in Namibië.
Heftige omstandigheden tijdens het stormjagen
Toen we aankwamen op de kitespot zelf, was het even schrikken: 55 knopen vlagerige, aflandige wind en geen reddingsboten. Oeps.
Dat was best spannend. Jeremy en ik gingen als eersten het water op. We pakten een Code NXT V2 van 7 m² en stonden flink overpowered op het water.
Na onze eerste sprong gaf de Surfr-app aan dat we 28 meter hoog waren gegaan.
Wauw. Het is aan.
Na een paar rondjes wennen begonnen we er steeds meer voor te gaan. Voor ons was dit het moment waarop het echte kitesurfen in Namibiëbegon.
Ik had al gehoord dat het op die plek flink kan spoken, maar zó hard als op de eerste dag had ik het niet verwacht. De wind is ook redelijk vlagerig, maar aan het einde van de dag draait hij meestal een klein beetje en wordt hij stabieler en iets zachter.
Dan heb je een van de beste trainingsplekken ter wereld.
Doordat de wind zo hard was en ik op een 7 m² voer, schoot je zodra je de afzet inzette echt keihard omhoog. Je kunt het vergelijken met de condities van Tarifa in de zomer: harde aflandige wind en golven die recht op je afkomen, maar dan nog veel beter in Lüderitz.
De magische avondsessie
Tijdens de laatste sessie, bij zonsondergang, was de wind perfect: ongeveer 35 tot 40 knopen. De wind was superstabiel.
Zac, Jeremy, Jacopo en ik gingen het water op en het was echt magisch. Na dagen van kitesurfen in Namibië kregen we precies de omstandigheden waar je als big air-kiter van droomt.
Een sprong van Jeremy kan ik me nog goed heugen. Ik heb zelden zoiets gezien: een kiteloop van ruim 20 meter hoog met vier rotaties achterover en twee boardflips.
We stonden met z’n allen naar hem te juichen. Het was echt fantastisch.
Een echte test voor het materiaal
Deze trip was een goede test voor het nieuwe materiaal: de Code NXT V2 en de Era V1.
De nieuwe Code NXT V2 was echt onmisbaar tijdens deze trip. Door de Aluula-leading edge en een kleine aanpassing in de bridle blijft de kite superstabiel als de omstandigheden ruig, tricky en wisselvallig zijn.
Ook zijn de kleine maten er flink op vooruitgegaan, en dat hadden we tijdens deze trip écht nodig. We hebben eigenlijk niet groter gevaren dan een 8 m².
Als de condities zo wisselend zijn, pak ik meestal liever een maatje groter. Ik depower de kite altijd een beetje als ik upwind moet varen, vooral als de wind op dat moment echt hard aantrekt.
Juist tijdens het kitesurfen in Namibië merk je hoe belangrijk een stabiele kite is wanneer de wind constant verandert en de omstandigheden extreem worden.
32 uur aan beelden van het stormjagen
Met constant vier camera’s op ons gericht kun je je wel voorstellen dat elke trick en elke sprong vanuit meerdere hoeken is vastgelegd.
We hebben in vier dagen zeker acht à negen uur per dag geschoten. In totaal leverde dat ruim 32 uur aan beeldmateriaal op.
Genoeg herinneringen aan deze bijzondere trip dus. Kitesurfen in Namibië was extreem, uitdagend en soms best spannend, maar uiteindelijk vooral een trip die we niet snel zullen vergeten.
Wil je ook een los exemplaar van het Access Kiteboard Magazine kopen? Klik dan hier om jouw exemplaar te bestellen!
Wil je op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes? Volg ons dan op Instagram en Facebook! Benieuwd naar boeiende en interessante blogberichten over kitesurfen? Klik hier! Wilt u ook graag abonnee worden van onze Access Kiteboard magazine? Klik dan hier.
