19-01-2026 - Kitesurfen, Leesvoer

Kitesurfen in West-Australië

Leven aan de rand van de wereld: kamperen, overleven en kitesurfen in West-Australië.

Kitesurfen in West-Australië – Als iemand een avontuurlijk leven heeft, is het de rondtrekkende kitesurfende survival-specialist Gabi Steindl. Zij en haar man Corey leven het liefst in de wildernis, zowel in als buiten het water. Een levensstijl die niet voor watjes is weggelegd.

Plotseling, uit het niets, dook een bultrugwalvis op vlak naast me, terwijl de Indische Oceaan in sync danste met zijn bewegingen. Even schoot een golf van schrik door mijn lichaam, maar die veranderde al snel in de breedste glimlach over mijn door de zon verbrande gezicht. Ik kon het nauwelijks geloven. Ik voelde me bevoorrecht, dankbaar en euforisch tegelijk.

Instinctief stuurde ik mijn kite richting de oceaanreus om nog dichter bij deze adembenemende ontmoeting te komen. Het was beter dan elke National Geographic-documentaire! Moeder Aarde gaf me een onvergetelijk, levensecht moment in de golven van de Outback, pal bij het op de UNESCO-lijst staande Ningaloo Reef. Toen het enorme zeezoogdier — zeker 15 meter lang en ongetwijfeld bijna 30 ton zwaar — opnieuw bovenkwam, blies het een nevelige fontein uit zijn spuitgat. Oog in oog staan met zijn gigantische blik voelde als een droom.


Het Wilde Westen

Kitesurfen in West-Australie – West-Australië (WA) is een van de oudste landmassa’s op aarde en met 2,53 miljoen vierkante kilometer ook de grootste staat van het land. Hier krijgen de woorden ‘afgelegen’ en ‘uitgestrekt’ een compleet nieuwe betekenis. Dit ‘Wilde Westen’ is een legendarische speeltuin voor golfliefhebbers van over de hele wereld, of het nu surfen, kitesurfen, windsurfen, foilen of suppen is. De Indische en Zuidelijke Oceaan leveren het hele jaar door consistente grondswells, die duizenden kilometers ongebroken naar de kust rollen.

De golven van WA zijn krachtig. Veel surfspots zijn hardcore, vaak afgelegen en streng bewaakt door locals. En de échte locals moet je ook niet onderschatten — van talloze haaiensoorten in het water tot giftige reptielen en brutale dingo’s op het land. Dit is geen plek voor watjes, maar juist daarom biedt deze eindeloze kustlijn, met zijn wereldklasse golven en rauwe, ongetemde natuur, de ultieme uitdaging. De beste manier om het te ervaren? Met een roadtrip.

Dit is niet de gebruikelijke kitemagazine-feature, maar deze plek heeft mijn hart en heeft mijn leven gevormd als nergens anders. Mijn eerste WA-roadtrip deed ik bijna 20 jaar geleden en ik werd meteen verliefd. Een paar jaar later werd het mijn thuis. Margaret River, in het zuidwesten, is nu mijn uitvalsbasis. Wanneer de winter daar inzet — met stormen, regen en soms weken of maanden zonder zon pakken mijn Australische man Corey, een geobsedeerde big-wave windsurfer, en ik onze spullen en gaan we noordwaarts. Elk jaar kamperen we maandenlang diep in de Outback, waar de woestijn de Indische Oceaan ontmoet. Met de dichtstbijzijnde stad bijna 200 km verderop is een goede voorbereiding cruciaal.


Twee Freaks

We nemen 200 liter vers water mee, 150 liter diesel en benzine, voedselvoorraden, zes zonnepanelen, meerdere enorme batterijen, drie koelkasten (nou ja, twee koelkasten en een vriezer voor vers gevangen vis), een BBQ, tafels, stoelen, brandhout, tenten, talloze vierkante meters schaduwdoek en natuurlijk al onze speeltjes: surfboards, kites, windsurfgear, SUP’s en hengels. We nemen zelfs een mountainbike en een zitbank mee, want niets verslaat bij het vuur zitten op een bank na een lange dag in de oceaan, starend naar de bush TV (de vlammen). Onze tenten zijn, net als onze kites, opblaasbaar en makkelijk op te zetten. Met hun stevige luchtframes kunnen ze geweldig tegen de wind.

Kitesurfen in West-Australie – Bij Exmouth zetten we op een afgelegen plek onze thuisbasis op, die ik liefdevol ‘The Bush Taj Mahal’ noem. Alleen al het inpakken en voorbereiden kost twee volle weken; elke hoek en kier in onze twee LandCruisers, trailer en boot wordt gevuld. Ik rijd met de boot, Corey met de trailer. Met bijna 20 boards op het dak denken mensen vaak dat we een surfschool runnen of met een grote familie reizen. Maar nee, we zijn gewoon twee freaks, en gezien de afgelegenheid en intensiteit van de golven moet je reserveboards meenemen. Tuurlijk, slapen in een caravan zou makkelijker en comfortabeler zijn, maar wij houden van onze tent en van de diepe connectie met de natuur die deze rauwe manier van leven geeft.


Pure magie

Kitesurfen in West-Australie – Wildkamperen is technisch gezien verboden in WA, maar langs het Ningaloo Reef zijn meerdere campings — van ontwikkelde campings in de stad tot ultrabasic bush camps die meer op Mars lijken dan op aarde. Deze afgelegen plekken hebben meestal geen water, toiletten of telefoonbereik, dus je moet je eigen draagbare toilet meenemen.

De rit van Margaret River naar het noordwesten duurt meerdere dagen. Dat legendarische verkeersbord bij de 26e breedtegraad, net ten zuiden van de evenaar, tovert altijd een enorme grijns op ons gezicht — hier begint het echte noordwesten. Het is de afgelegenheid en de ruigheid die dit gebied definiëren: dieprode aarde, gouden vlaktes, wilde rotsformaties, gigantische koeien- en schapenstations, kleine goudkoortsstadjes midden in het niets, eindeloze Outback-vlaktes en woestijnen die botsen met het turquoise water van de Indische Oceaan.

Het Ningaloo Reef — vlak voor de kust — is het grootste fringing-koraalrif ter wereld. Het begint net boven Carnarvon en strekt zich meer dan 260 km uit tot de Muiron Eilanden bij Exmouth. In 2011 werd het uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed en het herbergt meer dan 500 soorten tropische vissen en 220 soorten koralen. Het is ook een van de weinige betrouwbare plekken op aarde waar de zeldzame walvishaai jaarlijks verschijnt, aangetrokken door de massale koraalspawning. Ondanks lengtes tot 16 meter en gewichten rond de 30 ton glijden deze zachte reuzen moeiteloos langs het rif, etend van krill.

Van juli tot oktober zwemmen ongeveer 40 duizend bultrugwalvissen langs tijdens hun migratie tussen de Antarctische voedselgronden en tropische geboortewateren. Ze zijn echt gigantisch — tot 19 meter lang en 40 ton zwaar — en meerdere keren zat ik al in de line-up terwijl een moeder met kalf voorbij gleed.

De Nyinggulu Coast (Ningaloo) is ook van diepe betekenis voor de Aboriginals, die al tot 60 duizend jaar met dit land verbonden zijn. ‘Nyinggulu’ betekent ‘diep water’ in hun taal.


Geen garanties

Hoewel Corey en ik hier al vele seizoenen hebben doorgebracht, is elke trip opnieuw een avontuur. In de rauwe handen van de natuur zijn er geen garanties. Nachten zijn gevuld met het geluid van de oceaan, en de sterren voelen dichtbij genoeg om aan te raken. Plotselinge zandstormen kunnen binnen momenten het zicht tot nul reduceren en elke haring en scheerlijn van het kamp op de proef stellen. Wanneer de wind uit de woestijn komt, brengt hij miljoenen vliegen mee — zonder hoofdnetje wordt eten en drinken een serieus probleem. De hitte kan meedogenloos zijn, en zware regen verandert de rode aarde in dikke modder. Tenten kunnen maar zo lang water buiten houden, tot uiteindelijk alles nat wordt. Dan zijn er de verborgen gevaren: giftige slangen, gigantische spinnen en het constante risico op haaien.

Maar precies dát maakt het zo bijzonder: deze gestript-terug-naar-de-basis-levensstijl midden in de natuur, ver van alle comfort. Elke dag brengt nieuwe uitdagingen, maar ook magie: zonsopkomst boven de uitgestrektheid, maanondergang boven de oceaan, knapperend vuur onder een sterrenhemel, of het gevoel van totale vrijheid wanneer je wakker wordt, omringd door niets anders dan de elementen.

Het officiële windseizoen begint pas in de late lente, in oktober. Elk jaar is anders. Sommige seizoenen zijn rustig, dus besteden we meer tijd aan surfen en vissen. Andere jaren brengen veel wind en leven Corey en ik op het water — hij windsurft en ik kite.


“HIER DICTEERT DE NATUUR HET RITME, WIJ VOLGEN”


Wilde dieren

Kitesurfen in West-Australië – Ongeveer eens per maand doen we een ‘town run’ om vers fruit, groenten, water, diesel en benzine bij te vullen. Het noordwesten heeft veel kleine boerderijen waar je direct kunt kopen. Door de jaren heen hebben we geleerd wat het langst meegaat en hoe we het moeten bewaren. Bijvoorbeeld: we kopen een doos van 10 kg groene tomaten die langzaam over weken rijpen, perfect voor verse tomatensalades met ui en olijven. Hetzelfde met bananen; we kopen meestal twee dozen groene. Corey en ik zijn allebei pescotariërs, en hij is een ongelooflijke visser. We zijn 15 jaar getrouwd en met zijn begeleiding ben ik een behoorlijk goede visser geworden. Wanneer er geen wind of golven zijn, zitten we uren in onze aluminium dinghy van 4,2 meter — soms de hele dag, wat de relatie wel op de proef stelt, haha. Het is zwaar voor het lichaam, maar we komen vaak thuis met geweldige vangsten. We vacumeren en vriezen de vis in op zonne-energie.

De Red Emperor Snapper is de koning van het noordwesten en de droomvangst van iedereen. Corey en ik zijn dol op deze prachtige vis en eten elk deel ervan. We bakken zelfs de grote rode kop in folie boven het vuur. De ogen, tong en lippen zijn het lekkerst.

Kitesurfen in West-Australie – De sessies die we hier scoren zijn onvergetelijk. Ver van de beschaving en zonder snelle medische hulp brengen grote swells echte risico’s met zich mee. Helaas is dit een plek waar levens verloren zijn gegaan en waar serieuze ongelukken gebeuren. Toch blijven de oceaan en de Outback, vol energie en wilde dieren, ons keer op keer terugroepen. Het is het thuis van emoes, bustards (Australië’s zwaarste vliegende vogel, tot 120 cm hoog en 15 kg), thorny devils en talloze kangoeroes. Onder de reptielen zitten slangen — veel ongevaarlijk, maar sommige dodelijk. Daarom is het essentieel tentdeuren dicht te houden en voedselresten op te ruimen. Muizen trekken slangen aan, en slangen houden van muizen.

Afgelopen voorjaar, zoals zovele jaren daarvoor, zaten we voor de laatste keer van het seizoen onder een hemel vol sterren, met zoute ogen die glinsterden als kleine kinderen. De volgende ochtend zouden we terugkeren naar de beschaving. Een gigantische vallende ster schoot door de lucht. We zaten in stilte, hand in hand, en dachten terug aan de voorbije maanden — diep vervuld en nu al enthousiast voor de volgende Outback-missie.


Wil je op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes? Volg ons dan op Instagram en Facebook! Vergeet ook niet de nieuwste editie van Access Kiteboard Magazine 2025 te bestellen. Benieuwd naar boeiende en interessante blogberichten over kitesurfen? Klik hier! Wilt u ook graag abonnee worden van onze Access Kiteboard magazine? Klik dan hier.

 van