Mountainbike Waalhalla in Nijmegen
Wandelaars én de Romeinen wisten het al lang: Nijmegen is een topstad. Dat is echter niet alleen vanwege de goede bereikbaarheid per vaartuig, of het feit dat jaarlijks 50.000 wandelaars worden toegejuicht door 950.000 dronken fans, maar doordat de stad geweldig gelegen is ten opzichte van meerdere mountainbiketrails. Wij gingen daarom op onderzoek uit.
Nijmegen, de oudste stad van Nederland, heeft een rijke geschiedenis die ruim tweeduizend jaar teruggaat. Het begon allemaal rond 19 voor Christus, toen de Romeinen zich vestigden op de heuvel aan de Waal. Ze noemden het ‘Ulpia Noviomagus Batavorum’, wat later Nijmegen zou worden. Aan diezelfde heuvel heeft de stad haar geweldige lokale mountainbikeroutes te danken. De Nijmeegse stuwwal ontstond tijdens de voorlaatste ijstijd, het Saalien, toen gletsjers zand en grind ophoopten tot heuvels. De stuwwal loopt van de regio rondom Nijmegen tot in Kleef in Duitsland en geeft de omgeving zijn karakteristieke hoogteverschillen, die daarmee dus ook voor mountainbikers aantrekkelijk zijn.
Hoewel je in Nijmegen van oudsher overal in het bos mag fietsen, werd ruim tien jaar geleden de Stichting MTB Routenetwerk Rijk van Nijmegen opgericht. Deze stichting nam het initiatief om het mountainbiken in de regio rondom Nijmegen op een duurzame manier te stimuleren en de aanwezige routes te verbeteren en uitdagender te maken. Inmiddels liggen er vier prachtige routes die mountainbikers uit het hele land trekken. Dat is mede te danken aan de bekende trailbouwer Patrick Janssen, die we hier vorig jaar al over spraken tijdens de MTB Summit die Specialized organiseerde. “Door routes goed aan te leggen is het mogelijk om kwetsbare gebieden te ontzien en júist rust te creëren in gebieden waar dat nodig is. Aangelegde mountainbikeroutes hebben namelijk een regulerend effect, maar dat werkt alleen als de route voldoende aantrekkelijk is.” Dit werkt zélfs in een gebied waar vrij fietsen is toegestaan en waar er geen toezicht plaatsvindt. Dat is ook in Nijmegen het geval, want daar is zelfs wetenschappelijk aangetoond dat ‘vrij rijden’ op bospaden enorm is afgenomen sinds er officiële routes in het gebied liggen.
Naast de prachtige officiële singletracks is er ook voor liefhebbers van andere mountainbikedisciplines veel te doen. Zo vind je nabij het hippe Honigterrein het bekende skatepark Waalhalla, waar je ook met een mtb welkom bent. Zij hebben bovendien een ontzettend strakke Velosolutions-pumptrack voor de deur liggen, die je in een eerdere editie van Up/Down al voorbij zag komen. Een geweldige plek, maar wel voor een zeer specifiek type rijder. Meer in het straatje van Up/Down vind je in Mook het bekende en weinig verrassend genaamde Bikepark Mook, waar je mooi kunt oefenen voor de betere buitenlandse bikeparktrips. Tot slot liggen er net over de grens in het Reichswald een aantal ‘geheime’ en geniale endurotrails die in diezelfde voorbereiding voor het buitenland zeer de moeite waard zijn.
Het MTB Routenetwerk Rijk van Nijmegen
Het MTB Routenetwerk Rijk van Nijmegen biedt vier hoofdtrails, die zonder uitzondering fraai gelegen en prachtig onderhouden zijn, maar die wel elk een eigen karakter hebben. Ze zijn bovendien allemaal aan elkaar te koppelen, waardoor een route van meer dan zeventig kilometer ontstaat, waarbij je bijna duizend hoogtemeters trotseert!
De ‘OG’ Route Nijmegen (Groen) is een route van ongeveer achttien kilometer die je voert door de bossen van Westermeerwijk en De But. Op die laatste vind je, na een flinke klim langs het Afrika Museum, veel afwisseling. Bredere paden worden afgewisseld met flink wat flowy, bochtige singletracks, kuipbochten, rollers en ook behoorlijk wat hoogtemeters. De verrassende ‘Dubbele Looie Piep-afdaling’ heeft maar liefst twee heuse switchbacks en diverse kuipbochten. Smullen dus!
Het noordelijk deel van de Nijmeegse route loopt door Westermeerwijk. Deze zes kilometer lange singletrack is behoorlijk intensief door de snelle afwisseling van vele korte (en iets langere) venijnige, steile klimmetjes. Uitrusten in de afdaling is er niet bij, want de afdalingen en kuipbochten vergen een en ander van je techniek en oplettendheid. Dit technisch lastige deel is voor beginners eventueel te omzeilen via een route die je over het fietspad leidt.
Hier kan je eventueel ook doorsteken naar de andere routes, maar als je koers zet naar een gezellig Nijmeegs terras voor een hapje en een drankje, dan wachten je nog een aantal pittige, technische voorafjes.
Ga je voor een langer rondje, dan koppel je de route Groesbeek makkelijk aan die van Nijmegen. Wil je hem los rijden, dan zijn er drie mogelijke startpunten. Deze flowy route is zo’n zeventien kilometer lang en bestaat uit voornamelijk singletrack. De trail biedt een geweldige mix van snelheid en skills, maar de bekendste trail is toch wel de Traumatrail. Deze anderhalve kilometer lange flowtrail misstaat niet in het buitenland. Doordat hij niet erg steil is, is het soms hard werken om snelheid te houden, maar als je dat doet heb je de tijd van je leven. Goed aangelegde kombochten worden afgewisseld met kleine sprongetjes en relatief technische worteltapijten die de geoefende mountainbiker allemaal op hoge snelheid kan pakken. Plezier gegarandeerd dus.
Dankzij het pad dat naast de trail ligt kan je bovendien makkelijk terug omhoog, dus je kan de Traumatrail zelf meermaals ‘lappen’ alsof je in een bikepark rijdt. Ook op de rest van de route is de fun-factor hoog dankzij veel kuipbochten, leuke afdalingen en een enkele aanvullende technische rode bonuslus die beginners makkelijk kunnen skippen.
Genesteld tegen de route van Groesbeek aan, ligt die van Malden. Deze vijftien kilometer lange route is wat minder technisch en is vooral aan te raden vanwege de prachtige natuur. De heuvels zijn minder steil en de trails breder. Het is wat dat betreft een wat ouderwetse mountainbikeroute, maar de bossen van Heumensoord waarin hij ligt, maken hem desondanks de moeite waard. Overigens is er een opfrisbeurt gepland. Officieel is Malden een familieroute en dus ideaal voor de beginnende rijder óf voor een rondje met je kinderen om ze aan te steken met het mountainbikevirus.
Tot slot de meest zuidelijke route: die van het Limburgse(!) Mook. Ook deze route is minder technisch dan die van Groesbeek en Nijmegen, maar bevat een erg aangename verrassing in de vorm van het Bikepark. Daarover straks meer. De zestien kilometer lange route heeft een flowy karakter en loopt door de bossen van Mook en Groesbeek. Vanzelfsprekend gaat het ook hier behoorlijk op en neer. Bovendien kom je met deze route in de buurt van het eind van de stuwwal, waardoor je een mooi uitzicht hebt over het nabijgelegen buurland, waar je ook zijn moet voor de endurotrails waar we je zo over vertellen.
Bikepark Mook
De grote verrassing van de route Mook is het bikepark. Hoewel iets minder mooi gelegen op een voormalige vuilstort, zijn de trails wél om van te smullen. Het park werd in 2016 aangelegd, parallel aan de herontwikkeling van de Nijmeegse crosscountryroutes. Tot afgelopen jaar waren er twee lijnen aanwezig, maar recent is daar een derde aan toegevoegd. De rode lijn is de makkelijkste en is onderdeel van de route van Mook. Deze trail bestaat uit kleinere tafels en rollers, waar je goed aan je bikerparkskills kunt werken. Springen is goed mogelijk, maar alles is te rijden. De kombochten laten je lekker veel snelheid meenemen, en als afsluiter heb je de keuze uit drie drops, die variëren van zo’n twintig centimeter tot grofweg een meter. Ideaal dus om langzaam te verbeteren.
Daarnaast ligt de zwarte lijn, die eveneens alleen tafels bevat, maar wel serieus grote. Deze lijn is ideaal als je je sprongen naar een hoger plan wilt tillen. Schieten je skills tekort, dan is dat geen probleem. Kan je deze lijn rijden en clear je alle sprongen, dan doe je lekker mee op de jumpline van de meeste grote buitenlandse bikerparks. Oefenen dus!
Tot slot de double black line die recent is toegevoegd. Dit is het echte werk en is absoluut alleen geschikt voor zeer ervaren rijders. Geen tafels hier, maar voornamelijk grote doubles met flinke gaps, die ook nog eens flink steil zijn. Maak je geen zorgen dat je per ongeluk op deze lijn terechtkomt, want aan het begin van de trail ligt een drop die het niveau goed laat zien. Een gedetailleerde beschrijving hou je van ons tegoed, want wij laten deze trail lekker links liggen!
Rotorua in het Reichswald
Vanaf de route Mook is met een kleine omweg het Duitse Reichswald goed te bereiken. Dit bos op de grens bevat meerdere behoorlijk technische endurotrails die op Trailforks te vinden zijn. Idealiter parkeer je bij Eethuis de Diepen en rij je vanaf daar het bos in. Hoewel je het vanaf de parkeerplaats niet ziet, gaat het in het bos direct steil omhoog tegen de stuwwal op. Door erosie is het begin van de klim behoorlijk technisch, maar ben je eenmaal iets hoger, dan rij je via een grindpad omhoog. Links en rechts zie je de afdalingen al liggen, maar het loont de moeite om verder door te rijden naar het hoogste punt. Daar vind je een drietal trails die je het gevoel geven niet in het Reichswald, maar in Rotorua te zijn, omdat ze gelegen zijn tussen de varens en een vochtige en geweldig grippy ondergrond hebben. Ze zijn technisch, maar mooi aangelegd, en je hebt echt het gevoel ver buiten Nederland te zijn. Aan de Nederlandse kant van de helling ligt eveneens een prachtige langere trail, die terug loopt richting de parkeerplaats. Deze trail is ideaal voor wie net begint met enduro, of voor iemand die vol gas naar beneden wil knallen. Aan het eind van de trail bestaan meerdere mogelijkheden op de flanken van de eerder genoemde geërodeerde klim. Voor ieder wat wils dus. Recent zijn er overigens nog een tweetal andere lijnen aangelegd, waarvan één serieus grote jumpline met grote gaps, en de ander een echte downhill, die steil maar flowy is en je bovendien optioneel een aantal grote drops laat rijden. Kortom, net over de grens vind je een behoorlijk enduro-menu.
Conclusie
Samenvattend is Nijmegen dus ideaal voor een mountainbiketripje. Sterker nog, neem al je fietsen mee, want ook op je gravel- of racefiets is het hier geweldig rijden. Neem je alleen de mountainbike mee en ben je topfit, dan is het mogelijk om vanuit het centrum van Nijmegen alle highlights van dit artikel aan elkaar te koppelen. Je hebt dan waarschijnlijk het meest gevarieerdere rondje dat je in Nederland op een mountainbike kunt rijden en komt zowel op het vlak van XC-bikepark als enduro aan je trekken. Met een moderne 120 millimeter XC-fiets zou je alles in een dag aardig goed moeten kunnen rijden. Je wordt bij terugkomst bovendien beloond door het gezellige uitgaansleven van Nijmegen, dus we kunnen niet anders dan zeggen: ‘Houje wà’
Wil je meer van dit soort artikelen lezen en altijd up-to-date blijven? Abonneer je dan op UP/DOWN Mountainbike Magazine! Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws rondom mountainbiken? Volg ons op Instagram en Facebook. Ontdek hier meer interessante blogs vol inspiratie en tips! Daarnaast hebben we een productguide met meer dan 200 mountainbikes, waarbij je mountainbikes kunt vergelijken op basis van jouw criteria. Klik hier om een kijkje te nemen! Klik hier voor de Up/Down #2 2025!
