Mountainbiken in Nauders
Rijden tussen drie landen
Een paar jaar geleden maken we voor het eerst kennis met Nauders. Direct na thuiskomst zetten we deze bestemming weer op onze to-dolijst: twee dagen blijken veel te kort. Na wat slim plannen doen we deze bestemming opnieuw aan. Afgelopen september, net wanneer de meeste bikeparken de liften sluiten, sturen we onze bus naar het drielandenpunt om daar dieper onderzoek te doen naar wat het gebied te bieden heeft. Mountainbiken in Nauders blijkt namelijk ook buiten het hoogseizoen verrassend veel mogelijkheden te bieden.
Nauders is een gebied met een aantal slim geplaatste liften, een netwerk aan trails en een ligging precies op de grens van Oostenrijk, Italië en Zwitserland. Het dorp ligt op ongeveer veertienhonderd meter hoogte in het uiterste westen van Tirol. In de winter draait alles hier om skiën, maar zodra de sneeuw weg is verschuift de aandacht naar wandelaars en mountainbikers. Dat merken we meteen wanneer we aankomen. Overal staan fietsen, bij cafés hangen ze tegen hekken en bij hotels staan rekken. Wie wil mountainbiken in Nauders, merkt dus direct dat de fiets hier centraal staat.
Ons hotel ‘Central’ ligt centraal ten opzichte van de liften. Het is een familiehotel, verzorgd en ontspannen, met personeel dat duidelijk gewend is aan mountainbikers. Buiten staan montagestandaards en een afspuitplek, binnen zijn drie afgesloten bikegarages met camerabewaking. Alles is netjes, praktisch en zonder poespas. Na het inchecken lopen we alvast een rondje door het dorp, dat niet veel meer om handen heeft dan hotels, een supermarkt en wat restaurants. Maar heel eerlijk, we hebben ook niet veel meer nodig.
3-Länder Enduro Trails
We pakken een kaart van het gebied bij de receptie waarop ‘3-Länder Enduro Trails’ prijkt, samen met de vermelding dat er zes liften zijn en dertig singletrails over zestig kilometer. Vanuit Nauders loopt de Mutzkopf-lift, die toegang geeft tot een aantal wat kortere trails. Op vijf minuten fietsen ligt de grotere gondel Bergkastelseilbahn, die je vanuit het dal naar grotere hoogtes brengt. Op deze berg liggen nog twee kortere stoeltjesliften die toegang geven tot andere trails. Vanuit hier is het mogelijk om helemaal af te dalen naar de nabijgelegen Reschensee, het iconische meer. Aan de oever hiervan liggen nog twee liften die diverse trails met elkaar verbinden. Voor mountainbiken in Nauders vormt dit een indrukwekkend netwerk aan mogelijkheden.
De kaart is duidelijk en geeft per trail een korte beschrijving, de lengte, het hoogteverschil en de gradatie aan. Vanuit eerdere ervaring weten we dat het gros van de trails rood is, ongeacht of ze dit nu wel of niet zo zijn aangeduid. De knaller is om een compleet rondje in een dag te rijden; onderaan de kaart staat duidelijk uitgelegd welke route je moet volgen en deze is vanaf elk punt te starten.
De eerste lift
De volgende ochtend rollen we rustig het dorp uit richting de Bergkastelbahn. Het is nog stil en de lucht is helder. De weg loopt licht omhoog en vormt een eerste warming-up. Bij de gondel stappen we in en ruilen we in rap tempo de open vallei in voor een bos waar we de eerste trails al doorheen zien schemeren. Bovenaan pakken we direct de volgende stoeltjeslift waarmee we uitkomen aan de start van een lange blauwe trail. We staan ruim duizend meter hoger dan de valleivloer, dus genoeg om af te dalen.
De trail is duidelijk aangelegd voor een grote doelgroep, waarbij vooral gebruik is gemaakt van het terrein en de materialen die al aanwezig waren. Het ontwerp zit slim in elkaar, met pumpsecties, sprongen en kombochten, afgewisseld met hier en daar een drop vanaf natuurlijke stenen.
Tegelijkertijd is de lijn zelf grotendeels vrijgemaakt van losse wortels en rotsen en strak afgewerkt, waardoor het tempo vanzelf hoog blijft en het rijden moeiteloos aanvoelt. Juist dat maakt dit soort flowtrails aantrekkelijk: rijders met ervaring kunnen spelen met sprongen en manuals, terwijl minder ervaren bikers hier vertrouwen en ritme opbouwen. Omdat de trail over bijna zes kilometer nauwelijks hoogte verliest, kom je uiteindelijk weer uit bij de top van de Kastelbergseilbahn, klaar om de dag echt te beginnen. Mountainbiken in Nauders biedt hier dus zowel snelheid als ruimte om je techniek verder te ontwikkelen.
Hier zien we ook direct het nieuwere deel, dat er tijdens ons vorige bezoek nog niet was: een relatief korte jumpsectie met zeer goed gebouwde, progressieve sprongen. Doordat we ons laten meevoeren, komen we te laag uit en draait de korte stoeltjeslift die ons weer omhoog zou kunnen brengen deze dag niet, dus vervolgen we onze weg helemaal omlaag.
Hier komt de herkenning: een lange en technische trail door het donkere bos. Met stenen opgevulde bochten, wortels, drops en technische sprongen wisselen de meer open stukken elkaar af. Het is continu schakelen tussen remmen los, flowen en springen en vol in de ankers om de technische secties te rijden. Onderin wordt de trail milder en kunnen we wat harder rijden; het contrast is juist leuk. Onderaan komen we het bos uit en volgt een kort stukje asfalt naar de gondel.
Bunker
Na een korte rustpauze in de lift beginnen we aan de verkenning van het andere deel van het gebied. Hier laat Nauders zien dat ze echt begaan zijn met ons bikers en een trailcrew in dienst hebben die het snapt.
Vanuit de gondel loopt namelijk een gravelpad naar de plek waar de trail start, maar om ons een stuk over dit pad te besparen hebben ze net erboven op de berg een trail uitgehakt. Dit zorgt er niet alleen voor dat bikers met vaart voorbij wandelaars op de weg kunnen rijden, maar ook dat deze traverse een puike, op zichzelf staande trail is geworden. Doordat de trail continu omhoog en omlaag loopt, valt er veel te springen en kan er op snelheid worden gereden. Ook hier het ‘Nauders-recept’: veel grove rotsen op bosgrond.
We komen uiteindelijk uit bij een restaurant waar je kunt kiezen: terug naar het dal of door naar het meer. We kiezen voor het laatste.
Dit start met een zeer vlakke trail zonder noemenswaardige uitdagingen. Behalve dan misschien de fysieke, want hier moet je regelmatig trappen. Het bos is hier en daar voorzien van houten vlonders om ons van de vochtige mosgrond te houden. Wanneer we het bos verlaten, zien we een grote groep wilde paarden staan die in het gebied rondzwerven. Vanuit hier is het nog een paar minuten trappen over een vlakte naar de grote puntige blokken die de grens met Italië aangeven.
Vanuit hier is het even zoeken naar de trail; er lopen meerdere paden die uiteindelijk naar het bekende Instagram-punt leiden waar een aantal wandelaars in de rij staat om zich op dit iconische rotspunt te laten fotograferen. Wij slaan dit even over, hoewel het inderdaad een fraai plaatje oplevert.
Niet veel verder start de Bunkertrail, een orgie van grove stenen, steile afdalingen en wortels. Met voldoende ervaring en veerweg is dit echt een te gek stuk met volop lijnkeuze. Je kunt nergens ver vooruitkijken, dus gedrieën rijden we dan weer voluit en dan weer voorzichtig vooruit, spiekend naar wat er komen gaat. Voor liefhebbers van technisch mountainbiken in Nauders is dit een van de stukken die je bijblijven.
Het is een flinke aanslag op onze bikes en armen, we stoppen een paar keer om de armen los te slaan.
De trail loopt uiteindelijk over in een volgende trail, die een stuk smaller is dan de Bunkertrail en ook een stuk grover. Lompe drops en krappe bochten met wortels zorgen ervoor dat de flow moeilijk te vinden is. Maar niet minder leuk, enkel anders.
Onderweg spreken we wat andere rijders aan, waaronder een ware Instagram-influencer met een over-the-top color-coded bike (zie DownTime). Ook zij zijn erg onder de indruk van de trails.
Reschen
Onderaan rollen we Reschen binnen, waar we stoppen bij een van de eetgelegenheden aan het meer om een late lunch te pakken. Hier komen toeristen gemoedelijk bij elkaar en is het een genot om aan het prachtige meer te zitten. Hier kun je opnieuw kiezen om door te gaan naar de twee liften die het verst van ons hotel af liggen of terug te gaan naar Nauders. Wij kiezen voor het laatste en over de asfaltweg zoeven we terug naar de gondel in Nauders, waar we het laatste uurtje van de dag besteden aan het verder uitdiepen van de route die we gereden hebben. We sluiten de dag af bij een klein café met pumptrack en airbag, waar we nog net de laatste zonnestralen weten te pakken, alvorens bij het hotel de bikes op te poetsen, klaar voor de volgende dag. Het eten is ’s avonds nog beter dan het ontbijt, met diverse gangen van lokale spijzen.
De oversteek
De dag erop starten we met dezelfde gondel, maar steken we direct over naar het meer om daar de verder gelegen liften en trails te ontdekken. Zonder opwarming hakt de Bunkertrail er direct in, waardoor we zeer wakker onderaan in Reschen aankomen. We volgen het fietspad langs het meer naar de Schöneben Bergbahn, een gondel die ons omhoog brengt. Vanuit hier kun je direct omlaag over twee trails, of een lange trail traverserend pakken naar de verst gelegen gondel, de Haideralm. We kiezen voor het laatste. Dit is direct een endurotrail pur sang. Grove ondergrond, door het bos en continu stevige klimstukken. Flowy secties worden bruut verstoord door stevige passages vol wortels en rotsen, waardoor je steeds scherp moet blijven. De mix zorgt er ook voor dat onze hartslag op maximaal staat; zowel het klimmen als het terrein vragen flink wat inzet.
De trail komt uiteindelijk uit op een T-splitsing (waar we later opnieuw aankomen). Hier volgen we de trail verder omlaag om bij de volgende splitsing richting de Haideralm-lift te gaan. Onderin wordt de trail iets ontspannener en kunnen we de remmen, en onze armen, wat rust geven. We komen beneden bij het meer uit, waar het over de weg slechts een klein stukje fietsen is naar de gondel. Onderaan zit een mooi restaurantje waar we ons cafeïnepeil weer op niveau brengen, voordat we de lift omhoog pakken.
Eenmaal boven zijn er twee trails die onder de lift lopen: een flowy trail en een zwarte DH-track, die ook voor wedstrijden wordt gebruikt. We hebben wel zin in wat actie en kiezen de zwarte DH. En dat zullen we weten. Direct laat deze trail zien dat je hier niet met lege handen moet aankomen. Steile secties over off-camber wortels, lompe drops en rijlijnen die vragen om kundige rijders. Twijfel je aan jezelf, dan is dit misschien niet jouw trail.
De rode trail die we in onze tweede run doen, vormt het tegenovergestelde: een flowtrail van boven tot beneden. We lunchen onderaan en pakken voor de derde keer de lift omhoog, maar ditmaal om de traverse richting Schöneben-lift opnieuw te rijden, nu de andere kant op. Ook dit is enduro, net als de andere richting. Het karakter is redelijk gelijk, hoewel we inmiddels iets meer gewend zijn aan het rauwe terrein. Ditmaal komen we wederom uit bij de T-splitsing, maar nu vanaf de andere kant. We rijden dus nogmaals de verbindingstrail om bij de volgende splitsing te kiezen voor de trail terug naar Schöneben.
Geen flow
Eenmaal daar gaan we met de gondel weer omhoog om de twee trails onder de lift te proberen. Dit is direct een favoriet: een rode trail die stevig aanvoelt maar met meer snelheid te rijden is. Er zitten wat meer gebouwde elementen in die zorgen voor een speelser karakter, maar zeker geen flowy bikeparkbaan. Daarnaast ligt ook nog een groene trail, die zeer flowy en ontspannen door het bos loopt.
Voor onze laatste afdaling kiezen we echter de verbindingstrail terug naar Nauders, ditmaal niet door de vallei over het fietspad, maar hoger op de berg. Dit blijkt een flinke tocht, zeker na een dag knallen. Het gros is een breed gravelpad dat continu licht stijgt. Met een laag energieniveau is dit even afzien.
Uiteindelijk komen we bij een prachtig bosmeer en verandert de weg in een trail. Dit is meer een avonturentrail; hoewel de trail zelf leuk genoeg is, rijden we duidelijk van A naar B waarbij er onderweg veel te zien is qua natuur en uitzichten. De trail varieert behoorlijk en uiteindelijk komen we op een bekende sectie uit, waar de trail misschien breed is, maar volledig is voorzien van worteltapijten. De steile helling hier en het licht vochtige bos zorgen ervoor dat we goed moeten opletten. Doordat er misschien wel driehonderd meter lang wortels liggen, is stoppen amper mogelijk, dus blijven we volledig gefocust op de afdaling.
Uiteindelijk komen we uit nabij de Mutzkopf-lift, die vlak bij ons hotel start en toegang geeft tot de OG-trails van het gebied. De ondergaande zon geeft echter aan dat dit voor morgen zal zijn en we pakken een ontspannen trail omlaag om snel naar ons bikehotel te gaan voor een welverdiende warme douche en stevige maaltijd.
Die maaltijd is trouwens het benoemen waard. De familie gaat prat op bijzondere gerechten. Elke avond is het weer een feest wat je op je bord krijgt en doordat een van de tafelrondes het uitgebreide saladebuffet behelst, weet je zeker dat je weer volledig opgeladen bent. Ook de hersenen kunnen resetten in de wellness van het hotel, waar je een verwarmd zwembad hebt, diverse sauna’s en een relaxruimte. Mocht dit niet genoeg zijn, dan kun je het lijf zelfs nog een massage gunnen.
Mutzkopf
De laatste dag alweer. Na twee volle dagen in dit terrein begint het lijf enigszins te protesteren, terwijl we nog een aantal trails niet eens gezien hebben. Vandaag starten we met de Mutzkopf, een wat oudere stoeltjeslift vlak bij het hotel. Gisteren hebben we al een van de trails kunnen proberen, maar er liggen er een stuk of zeven, waarbij het mogelijk is om verschillende secties aan elkaar te koppelen zodat je je eigen favoriete trail kunt samenstellen.
De lift is even wennen. Hij komt vrij vlot voorbij en je moet je fiets er ondersteboven zelf aan hangen en dan rennen om in hetzelfde stoeltje plaats te nemen. Vergeet je bidon hier niet uit de houder te halen, want ondersteboven valt hij er zo uit.
Bovenaan starten drie trails, die halverwege opsplitsen en/of weer samenkomen. We beginnen met de rood gemarkeerde Gerry Trail en de Kreuzmoos Trails, klassiekers in het gebied. Voor we de trail induiken, zien we flink wat werk verricht aan een nieuwe trail die nog niet af is, maar die lijkt op een fraaie flowtrail. Mooi om te zien dat ze hier nog niet klaar zijn met ontwikkelen.
De trails zijn iets meer aangelegd dan de andere die we gezien hebben, maar daarom niet minder leuk. Ze blijven volledig in Nauders-stijl: afwisselend stenen, wortels en steile secties. Met wat skills kun je deze met een mooie vaart rijden. Sommige secties hebben een chicken line, waarmee je een technischer of steiler stuk kunt overslaan.
Om een of andere reden kiezen we steeds onbewust voor de chicken line; er is iets met de bordjes waardoor het ons pas te laat duidelijk wordt welke lijn we moeten nemen. Maar de Mutzkopf-lift is een stuk korter, waardoor we binnen no time weer boven staan en snel leren welke routes we moeten hebben.
De Green Trail, die rood gemarkeerd is, is een aanrader wanneer je van technische secties houdt. Onderin komt deze samen met de zwarte Elven Trail en de eindsectie is zeer uitdagend door een smalle geul met diverse rijlijnen. De zwarte Elven Trail daarentegen voelt eerder aan als een rode en soms zelfs blauwe trail. Maar neem dit niet van ons aan; check altijd zelf eerst wat je rijdt.
Onderin liggen nog een aantal groene en blauwe trails, die een stuk toegankelijker zijn maar wel dezelfde ervaring geven in hetzelfde bos. Hoewel de runs hier iets korter zijn, vliegt ook deze dag voorbij en tevreden zitten we in de namiddagzon bij de lift met een verdiend drankje.
Mooi om te zien dat dit gebied zoveel bikers trekt, want we zijn zeker niet de enige. We pakken de kaart er nog eens bij en kunnen tevreden vaststellen dat we alle trails hebben gereden. De uitdaging om het gehele gebied in één dag te rijden laten we deze keer aan ons voorbijgaan, maar mocht je hier een dag extra hebben, dan is dit natuurlijk een mooi plan.
Mountainbiken in Nauders levert opnieuw een selectie van uitdagende en lange trails, veel variatie en een hoog endurokarakter. Er wordt op het moment van schrijven gewerkt aan nieuwe trails en tijdens ons bezoek liggen er al twee nieuwe lijnen gereed. Dat laat zien dat ze hier nog lang niet klaar zijn met ontwikkelen. Tevreden laten we Nauders wederom op onze to-do list staan.
Meer info:
Tourismusverband Tiroler Oberland
nauders.com
Ferienregion Reschensee
reschensee.com
Alpen-Comfort-Hotel Central, Nauders
hotel-central.at
signature-trails.com
bike-holidays.com
#MyPlace2Bike
Wil je op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes? Volg ons dan op Instagram en Facebook! Bezoek de webshop van Soul voor meer nieuwtjes! Wil je meer lezen van Up/Down? Word abonnee!
