Ondergronds en bovenaards in Slovenië
Nadat we de bus hebben geparkeerd halen we onze bikes van de drager en volgen we Anej, onze gids, naar een verlaten stukje gravelweg. Een stevig hek blokkeert de toegang tot de mijn. De toon van de amicale Sloveen wordt plots serieus wanneer hij ons de regels uitlegt.
“De kans dat je zelf de weg vindt in de honderden kilometers aan tunnels is nihil. Daarom blijven we dicht bij elkaar. Geef het aan als je stopt, en ga onder geen beding zelf een andere gang of tunnel in. Zo zorgen we ervoor dat we allemaal heelhuids weer uit de tunnels komen.” We vragen ons af of we ooit eerder met samengeknepen billen naar de start van een trail hebben gereden…
We reizen naar Slovenië om een paar dagen de trails rondom het Jamnica Trail Center te verkennen. Dit trailcenter is opgebouwd door Dixi Štrucl en zijn zoon Anej. Naast een flink aantal gevarieerde trails biedt het ook een hotel dat door de familie wordt gerund. Bij het Eko Hotel Koros draait alles om mountainbiken en duurzaamheid. Het hotel produceert deels zijn eigen voedsel, haalt het meeste eten lokaal en de energie komt uit lokale bronnen.
We worden persoonlijk verwelkomd door Anej, die samen met zijn vrouw de dagelijkse gang van zaken regelt. Na een korte rondleiding en uitleg over het ontbijt en avondeten (dat collectief wordt geserveerd, dus “don’t be late”) stallen we onze koffers op de kamers. We hebben nog tijd voor een korte verkenning en we trekken snel ons fietskloffie aan om de trails rondom het hotel te ontdekken.
‘s Avonds na het eten nemen we met Anej de mogelijkheden tijdens ons verblijf door. Anej Štrucl is een bekende naam in de mountainbikewereld. Hij heeft talloze internationale evenementen georganiseerd, waaronder de Enduro World Series en lokale races. Ook blijft hij het trailnetwerk rond Jamnica uitbreiden. Zijn missie is om van de regio een mountainbikebestemming van wereldklasse te maken. Hij heeft net toestemming gekregen om nog eens dertig kilometer extra trails aan te leggen rondom het hotel, waarmee het totale netwerk richting de zestig kilometer groeit. Daarnaast is Anej nauw betrokken bij Bikepark Petzen, dat vlakbij ligt. Ook daar liggen diverse trails van zijn hand.
Nadat we met het wisselvallige weer in gedachten een slimme planning hebben gemaakt, duiken we vol verwachting het bed in.
Black Hole
Onze eerste dag begint in de Mežica-mijn. Deze mijn is al eeuwenoud en was ooit een bron van welvaart voor de regio, vanwege de winning van lood en zink. Nadat de mijn in de jaren negentig werd gesloten, lag ze er jarenlang verlaten bij, totdat een groep mountainbikers, waaronder Anej Štrucl, besloot om iets speciaals met de tunnels te doen.
Het was al eerder mogelijk om door de mijn te fietsen, maar dan enkel over de verlaten rails waar vroeger de mijnkarretjes reden. Anej en zijn team wilden meer sensatie toevoegen en realiseerden er een endurotrail: de Black Hole Trail.
Nadat we het toegangshek achter ons op slot doen, volgen we onze gids de duisternis in. Relatief dan, want we zijn allemaal voorzien van zowel hoofd- als fietslampen. Het eerste stuk gaat rechtdoor, waarbij iedereen boven de 180 centimeter een beetje over het stuur moet hangen om zijn kop niet aan het plafond te stoten. Hier en daar nemen we een afslag links en rechts, en na vijftien minuten zijn we ons hele richtingsgevoel al kwijt.
Anej stopt regelmatig om meer te vertellen over de structuur van de mijn, de geschiedenis en hoe ze de trail hebben gebouwd. De berg bestaat uit een gangenstelsel van ontelbare tunnels en gangen op verschillende verdiepingen. Op basis hiervan hebben ze een route uitgestippeld en deze vervolgens vormgegeven, niet veel anders dan de mijnwerkers vroeger: met handgereedschappen en dynamiet.
Dan stoppen we, en Anej geeft aan dat we bij het begin van de trail zijn aangekomen. Hij vertelt dat we de trail in secties rijden en dat hij per sectie uitleg geeft over wat we zullen tegenkomen. Voor de start leggen we zelfs onze bikes even neer en lopen we een stukje van de trail, zodat we ons kunnen voorbereiden. En dat blijkt geen overbodige luxe: de trail start stevig met een steile afdaling over glad gesteente, direct gevolgd door een krappe haarspeldbocht. En daarbij moet je niet vallen, want de duistere diepte ziet er indrukwekkend uit. O ja, en blijf opletten dat je je hoofd niet stoot, raadt Anej ons aan.
Diep
Een voor een duiken we de diepte in en ieder van ons weet, soms met een voetje aan de vloer, de eerste sectie te rijden. We stoppen opnieuw en krijgen uitleg over de volgende sectie. Zo gaat het eigenlijk de hele trail door. Elk stuk heeft zijn eigen uitdagingen. Soms moet je er op vertrouwen dat de ondergrond ultragrippy is en je dus met een normale snelheid de steile stukken kunt afdalen. Dan weer moeten we blind op het advies van Anej vertrouwen terwijl we een tunnel induiken. Een van de meest indrukwekkende secties eindigt vlak bij een diep, diep gat van zo’n twintig meter doorsnede. Wanneer Anej er een steentje in gooit, blijft het maar tegen de wanden tikken, zo diep is het.
Na een grande finale – een lange en steile tunnel waarbij onze lampen pas op het laatste moment de trail verlichten – bereiken we het einde van de trail. Joelend en highfivend van opluchting (omdat we hier nog in één stuk staan), waarna de terugweg volgt. Die duurt nog twintig minuten en voert ons wederom door het gangenstelsel. Tijdens de lunch bespreken we onze ervaringen, die heel uiteenlopend zijn. Vooral het onbekende gaf ons de meeste spanning. Als deze trail in de buitenlucht had gelegen, zou niemand er enige moeite mee hebben gehad, daar zijn we het over eens. Maar de eerdergenoemde factoren en risico’s maken het een once in a lifetime ervaring.
Jamnica Trail Center
In de middag hebben we tijd om samen met Anej de lokale trails verder te verkennen. Je kunt direct vanuit het hotel naar beneden rijden, of eerst een stuk klimmen en vanaf een hoger gelegen punt starten. Er liggen diverse trails van verschillende gradaties die elkaar regelmatig kruisen, waardoor je naar hartenlust kunt mixen en matchen.
De trails zijn met de hand aangelegd en dat zie je terug. Ze hebben een natuurlijke flow zonder onnatuurlijke obstakels; houten secties worden enkel als brug gebruikt. De trails slingeren door een prachtig groene omgeving met een zachte, loamy ondergrond. Opvallend genoeg hebben de hoosbuien van de afgelopen dagen weinig impact gehad, op enkele secties van de uphill-trail na. Anej vertelt dat ze hier de trails zo inrichten dat ze zowel qua richting als afwatering geoptimaliseerd zijn.
Eenmaal beneden kunnen we kiezen: via de asfaltweg weer omhoog fietsen, of de speciaal aangelegde uphill-trail nemen. We kiezen voor het laatste en rijden de trail omhoog naar het startpunt. En wat een toffe trail! Nergens te steil of te technisch, maar wel zo ontworpen dat het een leuke uitdaging is, zowel fysiek als technisch. Wat het extra bijzonder maakt: het is hier nog erg rustig. We komen geen andere bikers tegen, wat het gevoel van verbondenheid met de natuur alleen maar versterkt.
De volgende dag starten we opnieuw met het rijden van de trails van het trailcenter. Na de lunch verplaatsen we ons naar de Postman Loop, een rondje dat vanuit het hotel te rijden is en ons iets andere uitzichten en trails biedt. Doordat deze route wat groter is, bevinden we ons verder van het hotel en krijgen we een indruk van wat er nog meer aan moois in deze omgeving te vinden is.
Petzen
Op de laatste dag is Anej er weer bij, ditmaal om ons te begeleiden naar het Petzen Bikepark. Het ligt op ongeveer twintig minuten rijden en heeft een lift omhoog. Boven treffen we een uitnodigend restaurant en, jawel, wederom sneeuw op 1700 meter hoogte. Al hebben we daar zo’n zestig meters lager geen last meer van.
De kou in combinatie met het stilzitten in de lift heeft onze botten geen goed gedaan, dus we starten met een rondje over de Flow Country Trail, een van de langste flowtrails van Europa. Deze trail is slim aangelegd, zowel beginners als gevorderde rijders kunnen hier plezier aan beleven. Opvallend is dat de trail bedekt is met een laag lichtgekleurd gravel, waardoor je hem als een slang door het landschap ziet meanderen. Hoewel het veel van hetzelfde is, is het een leuke opwarmer met kombochten, sprongen en rollers. Elf kilometer trail is ruim voldoende om weer op te warmen. Eenmaal beneden laat Anej ons nog wat nieuwe secties zien die in aanbouw zijn en voor het volgende seizoen op de kaart komen. We balen dat deze nog niet af zijn, want het zijn supercreatieve lijnen met jumps, drops, whaletails en meer.
Het zonnetje breekt door, en na nog een rondje over de flowtrail nemen we plaats bij het ronde restaurant, waar het eten uitstekend is. Een aanrader! Met een goedgevulde maag en opgewarmde ledematen wagen we ons aan de eerste van de twee bijzonder uitdagende trails: de EWS-Trail en de Thriller. Anej had ons al gewaarschuwd: beide trails zijn niet voor de poes en door de regen zijn ze flink glad. Hij raadt ons aan eerst te kijken hoe de Thriller erbij ligt en pas daarna te overwegen om de EWS te rijden, die nog een stukje technischer is. “Zwart en dubbel-zwart,” omschrijft hij.
De Thriller is vanaf de eerste meter een ware uitdaging. Puntige rotsen, steile afgronden links en rechts en gladde wortelpassages zorgen ervoor dat onze hersenpan op scherp staat. Als het droog was geweest, zou dit al een zeer uitdagende trail zijn, maar de natte ondergrond maakt het een serieuze beproeving. We wachten dan ook na elke sectie op elkaar, niet alleen om onze handen van het stuur te wrikken, maar ook om de spanning even uit ons lichaam te laten zakken. En ondanks dat de Thriller met zijn 6,5 kilometer een stuk korter is dan de Flow Country Trail, kost het ons flink wat inspanning en tijd om beneden te geraken.
Hoewel we erg nieuwsgierig zijn naar de EWS Trail, kiezen we heel verstandig – en misschien wat saai – om het hierbij te laten. De inspanning van de afgelopen dagen begint zijn tol te eisen en heel eerlijk: in deze natte omstandigheden een nóg uitdagendere trail rijden is vragen om ongelukken.
We zullen nog eens terug moeten komen onder drogere omstandigheden. Slovenië, je hebt ons wederom goed ontvangen.
Wil je meer van dit soort artikelen lezen en altijd up-to-date blijven? Abonneer je dan op UP/DOWN Mountainbike Magazine! Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws rondom mountainbiken? Volg ons op Instagram en Facebook. Ontdek hier meer interessante blogs vol inspiratie en tips! Daarnaast hebben we een productguide met meer dan 200 mountainbikes, waarbij je mountainbikes kunt vergelijken op basis van jouw criteria. Klik hier om een kijkje te nemen! Klik hier voor de Up/Down #2 2025!
