Schladming-Dachstein, Steiermark, Oostenrijk

Zodra ik na een lange tijd weer de vallei van Schladming-Dachsteinin Steiermarkinrijd, weet ik weer waarom ik Oostenrijk liefheb. Een fonkelend wit landschaptussen de imposante Dachstein in het noorden en de ruige Schladminger Tauerninhet zuiden. De lucht is kraakhelder, de bergen glanzen en mijn snowboard begintongeduldig te trillen in de achterbak.

De rit van Amsterdam duurde zo’n tien, elf uur. Omdat ik ergens ’s avonds begon te rijden (om drukte te voorkomen), kom ik in de vroege ochtend aan. De snelste route gaat via München–Salzburg–Radstadt–Schladming. Stuk voor stuk mooie tussenstopjes, maar daar had ik nu geen tijd voor. De sneeuw van Schladming wacht. Als ik voor aankomst in het hotel nog een plas-en koffiepauze inlas, begin ik geestelijk te landen. Wat een prachtig gebied. Schladming-Dachstein is een van die gebieden waar alles lijkt te kloppen: de sfeer, de mensen, de afwisseling van de natuur. Met 230 kilometer aan pistes, een aaneengeschakeld skigebied van vierbergen én charmante kleinere skigebieden in de buurt, is dit een regio waar je makkelijk een week–of twee–volmaakt gelukkig kunt zijn. Ik heb geluk, want de sneeuwvoorspellingen zijn prima. Eenmaal in het hotel merk ik wel hoe moe ik ben. Ik val meteen in slaap. Na een dutje van een uur word ik gedesoriënteerd wakker. Een verse cappuccino verder (met prachtig uitzicht op de bergen) geeft mij weer frisse energie. Maar hoe zat het hier ook alweer? Het is alweer jaren geleden dat ik hier was.

Schladming-Dachstein maakt deel uit van Ski amadé, een van de grootste skiregio’s van Europa, met ruim 760 km piste op één skipas. De pistes zijn goed onderhouden, met brede carvingbanen, fijne funparksen mooie offpiste-mogelijkheden bij verse sneeuw. De Schladminger 4-Berge-Skischaukel verbindt de Hauser Kaibling, Planai, Hochwurzen en Reiteralm–samen goed voor 123kilometer aan pistes. Vier bergen met elk een eigen karakter.Ik begin mijn tocht op de Hauser Kaibling, waar brede carvingpistes en uitzicht op het Ennstal direct voor een glimlach zorgen. Ik voel me nog wat wankel na de autotrip, dus doe het rustig aan. Vandaag wil ik vooral op mijn gemak de verschillende pistes verkennen.Even verderop, op de Planai, voel je haast de adrenaline van de World Cup-afdalingen–het is hier dat de beroemde Nightrace elk jaar duizenden toeschouwers trekt. Schladming was ook gastheer van het WK Alpineskiën in2013. Als snowboarder hou ik vooral van de flow: lange, ritmische afdalingen met net genoeg variatie om mijn benen wakker te houden.

WAT IK PERSOONLIJK MOOI VIND AAN SCHLADMING-DACHSTEIN, IS DAT JE NAAST HET GROTE GEBIED NOG ZOVEEL KARAKTERVOLLE,KLEINERE SKIGEBIEDEN HEBT.

Wat ik persoonlijk mooi vind aan Schladming-Dachstein, is dat je naast het grote gebied nog zoveel karaktervolle, kleinere skigebieden hebt. Planneralm en Riesneralm zijn echte parels–hooggelegen, met natuurlijke sneeuw en een heerlijk rustige sfeer. En op de Galsterberg kun je na een dag snowboarden meteen slee naar beneden: de verlichte rodelbaan slingert kilometerslang door het bos. De Fageralm is mijn tip voor wie houdt van zon, uitzicht en ontspannencruisen–helemaal nu er een nieuwe gondel is die je comfortabel naar het plateaubrengt. Liefst zou ik hier een maand op mijn gemak zijn, maar helaas heb ik maar een paar dagen.

Meer dan snowboarden en skiën

Tussen al dat boarden door neem ik een dag vrij om mijn spieren te laten herstellen–althans, dat is het plan. Maar Schladming-Dachstein zit vol andere verleidingen: een rodeltocht op de Hochwurzen (7 kilometer, verlicht!), een fatbike-tocht over besneeuwde paden of gewoon een winterwandeling met uitzicht op de Dachstein-gletsjer. Het is allemaal wel leuk. Ik ga toch voor een ontspannen wandeling en een bezoekje aan de lokale wellness. Er zijn in totaalruim 300 kilometer aan winterwandelroutes, van korte tochten tot echte dagwandelingen. Dat maakt dit gebied veelzijdig en ook geschikt voor families.Overal zie je kids met rode wangen en glinsterende ogen. Op de Planai is er hetHopsi Kinderland, compleet met kleine golvenbanen en speelfiguren. De Hauser Kaibling heeft Wolli’s Kids Park–en zelfs de kleinere gebieden, zoals de Rittisberg met z’n sprookjesbos, ademen kindervreugde.

Vandaag was de meest bewolkte dag van de week. Na een pittige wandeling (mijn ongetrainde benen zijn nog flink verzuurd) ben ik behoorlijk afgekoeld en besluit ik dat het tijd wordt voor wat royale warmte. Inde Day Spa van vier sterren superior hotels Höflehner, Schwaigerhof of Schütterhof kun je heerlijk ontspannen in warmwater met uitzicht op de bergen. Dat lijkt me ideaal om deze dag af te sluiten.Eenmaal in het hotel zorgt alleen al de aanblik van het bed voor een allesoverheersend gevoel van loomheid. Ik duik er meteen in. Dan poets ik morgenochtend mijn tanden wel.

’s Ochtends probeer ik iets nieuws: skiyoga aande voet van de berg, met de zon die langzaam over de pieken kruipt. Best een aanrader. Al val ik bijna in slaap door de ontspannen stem van onze yogajuf. Even stil worden, ademhalen, en dan–hup, na een sterke bak koffie en een weldadig ontbijt weer het board op. Als freestylen je ding is, zit je hier heel goed. Voor diehard freestylers is er hetSuperpark Planai–een plek waar creativiteit en flow samenkomen. Kicker, rail, box: alles is perfect geshaped. En het prachtige uitzicht krijg je er gratis bij.Het is ook een fantastisch gezicht om een aantal jonge pro’s–althans, dat neem ik aan–hier hun halsbrekende capriolen te zien doen. Het ziet er zo moeiteloos uit wat ze doen, maar bij elke crash schieten mijn handen voor mijn ogen. Om de zoveel pogingen wordt er iemand flink afgestraft. Vallen is een kunst, want na een paarseconden hun hoofd schudden staan ze stuk voor stuk weer op voor een volgen de run.

De regionale keuken

Na een volle dag in de sneeuw is er niks fijners dan rozig met een warm drankje tewachten op een goed maal uit de regionale keuken. Het dorp zelf is klein maarsfeervol, met Oostenrijkse charme en veel goede restaurants (probeer Kaiserschmarrn of Steirerkas). In de hutten proef je het werk van topchef RichardRauch, die de ‘Almkulinarik’ bedacht: traditionele gerechten in een modern jasje, gemaakt met lokale ingrediënten. Mijn favoriet: knapperige Kasnocken met uitzicht op de ondergaande zon. En als de avond valt, bruist Schladming zelf–met zijn gezellige cafés, livemuziek en eensfeer die zowel ontspannen als levendig is.Bekende spots zijn Hohenhaus Tenne (de grootste après-skihut van de Alpen) en Siglu Bar in het centrum.

Omdat ik deze keer alleen ben, en bovendien doodmoe van urenlang boarden, heb ik het snel gehad met alle gezelligheid. Mijn lichaam verlangt–nee, eist–dat ik horizontaal ga. Zelfs de film die ik in het hotel op mijn laptop aanzet, haal ik niet tot het einde. Na een heerlijke week wordt het tijd de terugweg in te zetten. Deze week voelt te kort: de volgende keer wil ik langer, met gezelschap, om alles uit dit veelzijdige gebied te halen. Of je nu komt om te carven, boarden, rodelen of gewoon te genieten van het uitzicht–hier, tussen Dachstein en Tauern, is meerdan genoeg te doen. In de zomer is het een wandel-en mountainbikeparadijs–handig om te weten als je er nog eens in de zomer terugkomt.

EN ALS DE AVOND VALT,BRUIST SCHLADMING ZELF –MET ZIJN GEZELLIGE CAFÉS,LIVEMUZIEK EN EEN SFEER DIE ZOWEL ONTSPANNEN ALS LEVENDIG IS.

KADER 2–Oog op een groene, sociale toekomst

De regio Schladming-Dachstein zet zwaar in op duurzaamheid. Niet alleen wat betreft het natuurschoon, maar ook op sociaal en economisch gebied wordt er gewerkt aan een betere leefbaarheid. Enkele wapenfeiten en doelstellingen:

• Planai-Hochwurzen wil tegen 2029 16% energie onafhankelijk worden via zonnepanelen en het gebruik van CO₂-reducerende biodiesel (HVO100).
• Riesneralm draait haar hele besneeuwingssysteem op groene stroom uit een eigen waterkrachtcentrale–uniek in Europa.
• Hauser Kaibling laat in de zomer 800 schapen grazen op de pistes als natuurlijke landschapsverzorging.
• Ook sociaal wordt verantwoordelijkheid genomen: met het project SeniorTalents worden oudere werknemers actief betrokken bij toeristische bedrijven.
• De Genusspartner-initiatieven verbinden landbouw, horeca en toerisme, onder andere via de Almkulinarik by Richard Rauch.