Schwalbe Albert & Shredda 

Er zijn van die momenten waarop je denkt: waarom heeft niemand dit eerder geprobeerd? Dat was exact ons gevoel toen Schwalbe met het nieuws kwam dat ze als eerste fabrikant een radiale constructie in een mountainbikeband hadden verwerkt. Een techniek die in de autowereld al sinds de jaren veertig standaard is, maar op de fiets? Onmogelijk, werd altijd gedacht. Tot nu dus.  

Maar laten we bij het begin beginnen: wat is zo’n radiale constructie nu eigenlijk? Bij een traditionele band lopen de karkasdraden diagonaal, dus onder een hoek van zo’n 45 graden ten opzichte van de rijrichting. Dat maakt een band sterk, maar ook stug. Bij een radiale opbouw staan die draden bijna haaks op de rijrichting. In de praktijk betekent dit: minder overlappende lagen, minder interne spanning en dus een soepeler karkas dat zich beter naar de ondergrond vormt. In de autowereld zorgt dat voor meer comfort, minder rolweerstand en een groter contactoppervlak op het asfalt. Alleen… een auto buigt niet in bochten zoals een fiets dat doet. En precies daar zat de crux: hoe vertaal je dat idee naar een mountainbikeband die continu in bochten duikt, zijwaarts belast wordt, landt, stuitert, schuift en zich vastbijt in rotspartijen? 

Volgens Schwalbe was het antwoord: een hybride karkaspatroon, iets tussen diagonaal en radiaal in. Het resultaat? Een band die zich letterlijk om de trail heen vouwt, maar z’n vorm behoudt onder druk. 

Dat wilden wij natuurlijk zelf ervaren. Dus bonden we zowel de Albert als de Shredda onder onze bike om deze aan de tand te voelen op droge stenen, flowy afdalingen, loamy corners en een beetje regen op z’n tijd. 

De Albert is Schwalbes allround trail- en enduroband, de logische aanvulling op de klassieke Magic Mary, maar dan met een andere insteek. Waar de Magic Mary het moest hebben van een stug karkas, diepe noppen en brute grip, mikt de Albert op een subtieler rijgedrag. Echter is Mary nu ook verkrijgbaar in een radiaal variant. De Albert is breder, beschikbaar in 2,5 inch en 2,6 inch en biedt dankzij het radiale karkas zo’n dertig procent meer contactoppervlak bij dezelfde bandenspanning. Zelfs al zou je de bandenspanning met 50% (!) verhogen, dan is het contactoppervlak nog steeds 15% groter. En dat merk je. Vanaf de eerste meters viel op hoeveel grip de band gaf, zelfs op harde, droge ondergrond. Waar je normaal de band een beetje hoort ‘zingen’ op losse stenen of wortels, vouwt Albert zich daar gewoon omheen. Alsof je demping een extra laagje krijgt. 

Zachter en stiller 

We reden onze huistrails, trails waarvan we elke wortel, steen en bocht kenden, zodat we het verschil goed konden merken. En direct bij de eerste afdaling voelden we het verschil: zachter, stiller, meer vertrouwen. De band dempte kleine vibraties zonder sponzig te worden, en het stuurgevoel bleef strak. Vooral op off-cambers en snelle, bochtige secties bleek de Albert indrukwekkend voorspelbaar. Niet plakkerig, maar gecontroleerd. We hadden het idee met minder luchtdruk te rijden dan waarmee we normaal reden wat betreft grip. Maar ook leken we hierdoor iets meer rolweerstand te hebben. Dit was te verhelpen door de druk ietwat te verhogen, wat we ook gelijk terugzagen in onze rondetijden maar… dit ging wel weer ten koste van de grip en controle. Niet veel, maar merkbaar. Aangezien wij geen racers zijn en rijden voor het plezier lieten we het scheutje lucht dan ook weer uit de banden gaan. 

Bruut 

En dan is er nog de Shredda. Alleen al de naam klinkt alsof hij speciaal is ontwikkeld voor bikeparkpiraten. En dat klopt ook. Waar de Albert subtiel is, is de Shredda bruut. Gigantische noppen, een ultrasofte compound en een karkas dat eruitziet alsof het net onder een 450cc crosser vandaan komt. En ja, die radiale constructie zit er ook in, samen met een stevig karkas en gericht op prestaties op een modderige of losse ondergrond. Deze band is niet voor iedereen. Op een gewone endurofiets voelt hij al snel te zwaar en te traag en je trapt je een ongeluk. Maar op een e-bike? Dan is het een cheat code. Tractie op klimmetjes waar je normaal zou doorslippen, vertraging in steile afdalingen alsof je remmen dubbel zo sterk zijn, en stabiliteit alsof je op rails rijdt. Maar nogmaals: dit is een nicheband. Voor shuttle days, bikeparkdagen, of zware e-enduroritten. Niet om op dinsdagmiddag een rondje Heuvelrug te doen. 

Controle 

Wat in beide gevallen opviel, is het gevoel van controle. Beide banden geven vertrouwen: de Albert op een manier die je techniek naar een hoger niveau tilt zonder dat je het merkt, de Shredda als een bulldozer met finesse. In alle omstandigheden wisten de banden indruk te maken. En hoewel we geneigd zijn om lyrisch te worden, blijven we realistisch: dit is geen band voor iedereen. Maar als je houdt van precisie, van vertrouwen op onbekend terrein, en van grip zonder overdreven agressiviteit, dan is de Albert misschien wel de beste band die Schwalbe ooit heeft gebouwd. 

De Shredda? Die laat je links liggen, tenzij je precies weet waarom je hem wil hebben. En als dat zo is, kun je je verheugen op een mooi dagje uit. 

Is dit een revolutie? Dat durven we nog niet te zeggen. Maar wat wel duidelijk is: Schwalbe heeft iets nieuws geprobeerd en het werkt. Niet als gimmick, maar als serieuze technische verbetering. En we mogen een tipje van de sluier oplichten: ‘De radiaaltechnologie zal vast en zeker terugkomen in meer banden’, aldus Schwalbe. En als andere fabrikanten net zo dapper zijn, zou dit weleens het begin kunnen zijn van een heel nieuw hoofdstuk in mountainbikebandentechnologie. 

Wil je meer van dit soort artikelen lezen en altijd up-to-date blijven? Abonneer je dan op UP/DOWN Mountainbike Magazine! Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws rondom mountainbiken? Volg ons op Instagram en Facebook. Ontdek hier meer interessante blogs vol inspiratie en tips! Daarnaast hebben we een productguide met meer dan 200 mountainbikes, waarbij je mountainbikes kunt vergelijken op basis van jouw criteria. Klik hier om een kijkje te nemen! Klik hier voor de Up/Down #4 2025!