Snowboardexpeditie door Mongolië’s Heilige Bergen
Tekst Arno Weel foto’s Søren Rickards
Dat is de kern van de film Into Altai: een 25 minuten durende pelgrimstocht door het Tavan Bogd-massief in de Mongoolse Altai. Drie Franse rijders – Camille Armand, Pierre Hourticq en Victor Daviet – trekken samen met fotograaf Søren Rickards en filmmaker Yannick Boissenot twee weken lang vanuit een traditionele yurt de ongerepte wildernis in. Tavan Bogd, letterlijk ‘De Vijf Heilige Bergen’, is een mythisch gebied waar Mongolië, Rusland en China samenkomen; een magische plek waarover tal van van legendes en sjamanistische verhalen de ronde doen. Ook een plek die als je er komt gedomineerd wordt door absolute stilte.
De riders komen niet voor records of Instagram-likes. Ze komen voor de langzaam veranderende lichtval over de valleien, voor stemmen van lokale herders die eerst vreemd klinken en dan vertrouwd worden, voor de onverwachte momenten die je alleen in totale afzondering tegenkomt. De film laat zien hoe elke omweg, elke ontmoeting en elke seconde zonder mobiel signaal een onzichtbaar draadje weeft dat de hele ervaring bij elkaar houdt. Wat de riders uiteindelijk mee naar huis nemen zijn geen trofeeën, maar tijdloze herinneringen: kostbare, intieme momenten die alleen zij echt kunnen navertellen – vastgelegd op het korrelige beeld van analoge camera’s.
Geen GoPro-geschreeuw, geen EDM-beats. Into Altai is traag, poëtisch en oprecht. Het is een zeldzame snowboardfilm die net zo veel aandacht besteedt aan de stilte tussen de afdalingen als aan de first descents zelf. Denk aan de classics The Alchemist of Further, maar dan nog puurder en met een Mongools tintje dat je nergens anders vindt.
Into Altai draait om exploratie in het onbekende. Vanuit een traditionele yurt starten ze dagelijkse tours: klimmen door poederige couloirs, navigeren langs ijzige ridges en droppen in maagdelijke lijnen. De film vangt niet alleen de positieve spanning bij de rijders, maar ook de culturele laag: interacties met lokale herders, verhalen over sjamanistische rituelen en de overweldigende stilte van een regio waar mobiel signaal nog altijd een een luxe is.
Camille Armand, de drijvende kracht achter de groep, deelt in de trailer: “We zoeken niet alleen lijnen, maar verhalen die de bergen levend maken.” De cinematografie – met drones en handheld cams – benadrukt de schaal: reusachtige gletsjers, een oneindige horizon en close-ups van verse poeder die onder de boards opspuit. Het is geen urban rail-edit, maar pure big-mountain poetry. Het benadrukt ook duurzaamheid: de crew reisde low-impact, met lokale gidsen om de fragiele ecosystemen te respecteren.
Into Altai scoort hoog op internationale festivals. Bij de iF3 Movie Awards 2025 (International Freeski & Snowboard Film Festival) sleepte het een prijs in de wacht voor ‘Beste Expedition Film’ . Het werd ook geselecteerd voor het Freeride Film Festival en het Mendi Film Festival, waar het lovende kritieken kreeg voor de mix van avontuur en culturele diepgang. Critici prijzen het als “een reminder dat snowboarden meer is dan tricks – het is ook ontdekken van dingen.”
Into Altai is geen film om even snel te kijken. Het is een film om bij stil te staan. Een reminder waarom we überhaupt nog op een snowboard of ski’s stappen. Een absolute must-watch.
Wil je op de hoogte blijven van leuke nieuwtjes? Volg ons dan op Instagram en Facebook. Benieuwd naar vette blogberichten uit het SOUL Magazine? Klik hier!
