Travel – Next gen Dakhla

Wind, water en teamspirit in Marokko

Het Zuid-Marokkaanse Dakhla voelt als de rand van de kaart: droog, winderig en ver weg van alles. Geen palmbomen of cocktails, maar zand, duinen en oceaan. Voor de wingfoilers en mediacrew van Duotone is het de perfecte locatie voor een fotoshoot. Een weekje wind, water, camera’s, actie.

Woord Benjamin May
Beeld Samuel Cárdenas

We zijn nog geen twaalf uur geleden geland, maar bij het ochtendgloren laat Dakhla meteen zien wie de baas is. De lucht trilt van de wind, de lagune glimt, zand stuift door de lucht. Zodra de eerste zonnestralen boven de duinen uit kruipen, klinkt er geroezemoes op de kant: boards uit de tassen, wings oppompen, camera’s op statieven. Dit is geen strak geregisseerde set en geen perfecte controle – het is Dakhla, waar wind en getij het draaiboek maken. Het team staat klaar en het doel is helder: meer dan mooie plaatjes schieten. Het gaat om samen varen, elkaar pushen en de sport laten zien zoals die echt is, met alle schoonheid én de rafelrandjes. De spanning van de eerste runs hangt voelbaar in de lucht; elk rakje voelt als een test van materiaal, techniek én timing.

De crew

De line-up is een mix van ervaring en jonge honden – voor zover je van ervaring kan spreken in een sport die pak ‘m beet vijf jaar bestaat. Freestyletalenten Tom en Aleks Acherer, ‘Italian Stallion’ Rocco Sotomayor, allround waterwoman en coach Mar de Arce, meervoudig GWA-wereldkampioene Nia Suardiaz, freestyletalent Charlie Loch, big air-specialist Benjamin May en veteraan Stefan Spiessberger vormen de kern op het water. Achter de lens staan fotograaf Samuel Cárdenas en filmmaker Julien Leleu. Het lokale team van het Duotone Pro Center Dakhla zorgt dat de boten klaarliggen, batterijen laden en de logistiek loopt. Een internationale crew met één ritme: varen, fotograferen, filmen, fine-tunen, herhalen.

La Crique – opbouwen en afdrukken

De trip start bij het prachtige La Crique-hotel, gelegen in een kleine, beschutte baai die bekendstaat om zijn constante wind en magische licht – perfect voor vroege ochtendsessies en de eerste runs met het nieuwe materiaal. De warming-up zit al vol spanning en stoke. De riders tasten hun nieuwe gear af, landen de eerste tricks en creëren gelijk al momenten die eruit springen – vloeiende lijnen, scherpe landingen, moves die opvallen. Vooral in het zachte middaglicht ontstaan de meest dynamische en rauwe shots.

Hoewel foto’s maken en filmen het doel is, draait het op het water net zo goed om plezier, flow en elkaar pushen. Of het nu een nieuwe move is, een stijlvariant of gewoon een lolletje samen – iedereen voegt iets toe aan de sessie. De afwisseling tussen runs, korte gesprekken op de kant en gearchecks houdt de vibe levendig; niemand blijft lang stil.

Voor Charlie is het zijn eerste grote shoot. ‘Een te gekke ervaring, nu al. La Crique is de perfecte basis: goed eten, relaxte kamers en een gloednieuw Duotone Pro Center in Dakhla waar je alle gear zo uit het rek kunt pakken. En dan heb ik het nog niet eens over de perfecte condities gehad. Dit is echt genieten.’ Zijn woorden vatten precies samen hoe het voelt om hier voor het eerst op zo’n set te staan – spanning, enthousiasme en het verlangen om alles eruit te halen wat er in zit.

Licht, freestyle & flow

De volgende ochtend brengt perfecte condities. Golden hour-licht, spiegelglad water en dat onverslaanbare gevoel van helemaal in sync zijn met je gear en de omgeving. Foils zoemen, landingen zijn zacht en vloeiend, en alle riders komen in een echte staat van flow. Het doel: een balans vinden tussen kracht en elegantie. Geen geforceerde moves – gewoon de lichtheid van bewegen en een dans met wind en water.

‘One more time!’ roept Samuel vanaf de kant over het water terwijl de zon hoger klimt. Hij weet precies wat hij zoekt, en de riders geven hem wat hij wil. De lijnen van de foil glijden door het gladde water, de spray van elke landing vangt het licht, en kleine details – een voet die in een strap gaat, een handje los – krijgen extra nadruk in de lens.

Later, in het zachte middaglicht, verschuift de focus naar het vastleggen van lifestyle. Gearchecks, korte gesprekken, fronsen in de zon, schaduwen over zand en carbon. De crew blijft afdrukken – handen met wax, lijntjes zout op een gezicht, een wing die klappert aan een paaltje. Soms glossy, altijd echt. Het zijn deze kleine, dagelijkse momenten die de sfeer van een week op Dakhla concreet maken: geen perfect geregisseerde actie, maar een gevoel van samen zijn, van focus en plezier.

Westpoint en een geheime spot

Op dag drie is het tijd voor een roadtrip. De groep splitst zich op: Stefan, Rocco, Mar, Nia en Benjamin zetten koers naar Westpoint; Tom, Aleks en Charlie rijden zuidwaarts naar een secret spot die bekendstaat om zijn krachtige golven.

Bij de laatste groep is het meteen vol aan. De wind is hard en de swell bouwt op naar een metertje of twee, met een periode van veertien seconden – perfect om het luchtruim te kiezen. Dubbele backflips staan op het lijstje om vast te leggen – niet als stoer praatje, maar als weldoordacht plan. De camerapositie wisselt tussen hoog en laag, tussen horizon en spray. Het levert die mix van lucht en water op die je alleen krijgt als timing en lijn kloppen.

Tom is tevreden met de sessie: ‘Het gaat erom onszelf te pushen op het water en te zien wat het nieuwe materiaal echt kan. En ik kan je zeggen: het stelt niet teleur. We hebben nu al insane content – en we staan pas aan het begin van deze week!’

PK25 – ritme en variatie

Na een ochtend waarin Rocco en de tweeling het gas er nog eens opzetten bij La Crique, rijden we naar PK25. Deze spot staat bekend als toegankelijk en windzeker – ideaal om de creatieve grenzen op te zoeken. Het begrip synchroonspringen krijgt een nieuwe lading – naast elkaar, boven elkaar, met z’n tweeën, drieën of met z’n allen – en filmmaker Julien vindt de slowmo-knop voor strakke moves die precies de spanningsboog vasthouden.

Her en der beginnen spieren te protesteren; blaren scheuren open, maar het schema loopt en de omstandigheden zijn te goed om te pauzeren. De zon klimt langzaam hoger, zonnebrand wordt nog even afgetopt. Aleks: ‘Van vroege sessies tot de golden hour… we bleven maar gaan. En ja, hoewel de vermoeidheid soms op begon te spelen, maakten de condities elke sessie de moeite waard.’

Dragon Island – centimeters marge

Met een naam als Dragon Island zijn de verwachtingen hooggespannen, maar de spot stelt niet teleur. Bij vloed transformeren ondiepe zandbanken in een soort droomparadijs voor foilruns. Het beeld is surrealistisch: riders zweven over spiegelglad water, met slechts centimeters onder hun foil. Elke move moet gecontroleerd worden uitgevoerd – één verkeerde touch en je run is voorbij.

Tom en Nia spelen met één-voet variaties, Rocco en Mar leggen synchroonruns neer, en Benjamin voegt stijlvolle harness grabs toe. Achter de schermen coördineert Stefan de positie van de boot tot op de millimeter – cruciaal om de shots te krijgen die het verhaal dragen. Sterke stromingen zorgen daarbij voor een extra uitdaging; de fotografen worden constant in verschillende richtingen getrokken maar slagen er wonderwel in om hun onderwerpen niet uit het oog te verliezen.

Natuurlijk: niet elke run is memorabel. Er zijn momenten waarop de wind uit het niets even inzakt, een landing een tikkie te hard uitvalt of een camera net een drup water pakt. Batterijen wisselen, geheugenkaarten labelen. Het zijn de minder fotogenieke stukken van een roadtrip, maar juist die momenten maken het eindresultaat authentiek. Of zoals Rocco het zegt: ‘Tuurlijk zit je er soms ook even doorheen! Elke dag zit stampvol met varen, filmen en onszelf maximaal proberen te pushen. Maar wat het te gek maakt is dat we het met het team doen. Als je ziet dat de rest doorgaat, ga je net een stapje hoger, verder en langer. Samen trainen, nieuwe tricks proberen en elkaar blijven motiveren – ook als het even niet zo loopt als gepland – zorgen voor een bijzondere vibe. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het uitstapje naar de woenstijn en het chillen met kamelen!’

De laatste dag – het draait om mensen

Op de slotdag verschuift de focus van actie naar emotie. Geen big moves of sprongen meer, maar setup-shots, close-ups van gear en kleding, en portretachtige beelden die de persoonlijkheden achter de moves naar voren halen. Terwijl de crew zich richt op kleine details – een vlecht in het haar die net opvalt, een paar druppels water op een zonnebril, een glimlach bij een gearcheck – ontstaat een intiem beeld van het team. Dromerige blikken, smiles en kleine gebaren vertellen het verhaal van een groep die verbonden is door dezelfde passie en de intense week die ze samen beleefd hebben.

Fotograaf Samuel en cameraman Julien observeren, maar regisseren nauwelijks; ze leggen simpelweg vast wat er gebeurt. Het zijn momenten die laten zien wie hier staat: riders afgemat door ontelbare runs, grote sprongen en stevige landingen, maar nog steeds enthousiast en scherp. Wingfoilen is meer dan trucs doen op het water; de beelden vangen deze essentie nauwgezet: een lifestyle gedreven door wind, water en het samenzijn met gelijkgestemden. De subtiele interacties, het aanmoedigen van elkaar en het lachen om bijna-mislukte moves maken deze dag net zo waardevol als de eerdere adrenalinesessies.

Benjamin kijkt om zich heen en zegt wat iedereen voelt: ‘Dit was geen gewone fotoshoot. Het was een roadtrip gevoed door energie, emotie, Marokkaanse flair en onze liefde voor deze jonge sport. Zoveel meer dan mooie clips en foto’s: we zijn onderdeel van iets een beweging die echt momentum begint te krijgen.’

Jonge honden afgemat

Aan het einde van de week zijn de jonge honden afgemat door ontelbare golfritten, grote sprongen en stevige landingen. De harddrives vol en de lijven leeg. Wat overblijft, is geen opgepoetste samenvatting, maar een serie momenten waarin je de sport voelt ademen en Dakhla zich laat zien zoals het is: rauw, uitdagend en inspirerend. Van La Crique dat de toon zette, met een golden hour dat alle actie van een gouden randje voorzag tot Westpoint dat respect eiste en een secret spot die geen geheimen meer telt voor onze crew. Van PK25 dat ritme mogelijk maakte tot Dragon Island dat precisie afdwong, en een laatste dag waarop gezichten zonder woorden het verhaal van deze week vertelden.

Terwijl iedereen langzaam bijkomt en terugkijkt op wat er is neergezet, wordt duidelijk dat deze week meer was dan actie op het water. Marokko zette het podium, riders en crew vulden het met inhoud. Uiteindelijk gaat het niet om één trick of actieclip, maar om de som van een week waarin iedereen leverde – momenten van flow, falen en herpakken, van lachen, pushen en elkaar scherp houden.

Mar vat de week goed samen: ‘Tijd doorbrengen in Dakhla en omgeving met het wingteam was fantastisch. De condities waren bijna elke dag perfect en de energie in het team maakte het zoveel meer dan het vastleggen van moves en nieuwe gear. Van zonsopgangsessies tot sunset chill – dit ging over progressie, creativiteit en connectie. Te gek dat ik deel uitmaak van zo’n talentvolle, inspirerende crew. Ik kan niet wachten op wat volgt.’

Kijk de highlightvideo van de week – van gouden zonsopgangen bij La Crique en synchroonspringen op PK25 tot dubbele backflips op de secret spot in Dakhla.

---

Wil je meer van dit soort artikelen lezen en altijd up-to-date blijven? Abonneer je dan op WINGFOIL magazine! Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws rondom wingfoilen? Volg ons op Instagram en Facebook. Ontdek hier meer interessante blogs vol inspiratie en tips! Of koop hier je losse editie!