Vliegtuigproof inpakken: zo pak je je kitespullen vliegvriendelijk in
Veel en vaak reizen met kitespul vraagt om een vaste routine — zeker als het op inpakken aankomt. Slingshot-rider Floris Sikkel deelt zijn beproefde methode om kitespullen veilig, strak en zonder stress door het vliegveld te krijgen.
Woord: Floris Sikkel
Beeld: Floris Sikkel
Elk jaar opnieuw stap ik met dezelfde groep vrienden het vliegtuig in richting Dakhla. Het is inmiddels traditie geworden — niet zomaar een trip, maar een soort jaarlijks resetmoment. Dakhla heeft alles wat je als freestyler wilt: spiegelvlak water, betrouwbare wind die je nooit laat zitten, resorts waar je na een lange sessie half in slaap valt in de lounge, en eten dat altijd nét even beter smaakt omdat je de hele dag op het water hebt gestaan. Ook de big air-fanaat komt hier aan zijn trekken.
Een ander voordeel: vliegen met Royal Air Maroc. Je krijgt standaard een boardbag van 23 kilo mee, gratis, plus nog eens 23 kilo ruimbagage. Het voelt bijna alsof de maatschappij begrijpt wat wij kitesurfers nodig hebben. Dit jaar neem ik twee boards mee, met zowel boots als straps, dus dat extra gewicht komt goed van pas.
Het hele inpakritueel is altijd hetzelfde. Ik trek alle gear uit de kast — gewoon alles op één hoop — zodat ik niet halverwege ontdek dat ik nog ergens een vin of leash mis. Daarna begint het echte werk: alles prepareren. Ik maak mijn boards en kites schoon, laat alles goed drogen en haal alles uit elkaar wat schade kan veroorzaken. Vinnen eraf. Pads en straps eraf. Geen uitzonderingen. Elk puntje dat door een airportmedewerker tegen een stalen wand gegooid kan worden, moet beschermd zijn.
Als mijn spullen klaar zijn voor de reis, open ik de boardbag en leg ik mijn eerste board onderin. Ik leg het board mooi in het midden en zet het direct vast, zodat het geen millimeter kan bewegen. Daarbovenop gaat mijn wetsuit of een dikke handdoek, precies op de plekken waar ik extra bescherming wil. Dat zachte laagje vangt straks de klappen op waarvan we allemaal weten dat ze gaan komen.
“ELK PUNTJE DAT DOOR DE AIRPORTMEDEWERKER TEGEN EEN STALEN WAND GEGOOID KAN WORDEN, MOET BESCHERMD ZIJN.”
Dan leg ik het tweede board erbovenop en zet ik het opnieuw strak vast. Met twee boards in één bag is beweging je grootste vijand, dus alles moet zo compact mogelijk. Daarna is het tijd voor de boots, die ik in een hoek zet waar ze stevig klemmen en geen schade kunnen aanrichten. De barren leg ik altijd langs de zijkanten van de boardbag — netjes opgerold, lijnen strak. Zo vormen ze een soort zachte bumper en blijven ze uit de buurt van de boards.
Mijn trapeze leg ik erbij, vaak zelfs om de boots heen, zodat alles één stevig blok wordt. Vervolgens rol ik mijn kites strak op. Die gebruik ik bijna als side-impact panels. De eerste gaat over de hele lengte naast de boards, precies waar de tas vaak de meeste tikken krijgt. De tweede leg ik bovenop de boards, compact, zodat er nergens rare bollingen ontstaan die straks tegen de rits drukken.
Wanneer alles erin ligt, rits ik de boardbag dicht en controleer ik of er niets tussen zit. Die rits wil je heel houden — het is de levenslijn van je hele setup. Daarna trek ik alle compressiestraps strak, totdat de tas zo dun mogelijk is. Hoe platter, hoe minder stresspunten tijdens transport. En als laatste doe ik een zip tie of een slotje op de ritsen. Het houdt niet alles tegen, maar wel genoeg om met een gerust hart het ding op de band te leggen.
En zo begint het elk jaar weer: de reis terug naar dat vlakke water, die eindeloze wind en die traditie die inmiddels voelt als thuiskomen — met een boardbag die het ook deze keer weer moet overleven.
Wil je op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes? Volg ons dan op Instagram en Facebook! Benieuwd naar boeiende en interessante blogberichten over kitesurfen? Klik hier! Wilt u ook graag abonnee worden van onze Access Kiteboard magazine? Klik dan hier.
